با یوسفعلی میرشکاک

در آخرین شماره مجله شعر (شماره٧١. شهریور٩٣. یعنی دومین شماره سری جدید) گفت‎وگوی طولانی من با آقای میرشکاک منتشر شده است. ذیلِ عنوانِ «ما به زبونیِ زبان رسیده‎ایم؛ گفت‎وگوی حسن صنوبری با یوسفعلی میرشکاک». این بخشِ نخستِ گفت‎گوست و به‎نظرم تا اینجای کار گفت‎گوی خوب و باحال و متفاوتی شده، چون دو طرف ماجرا آدم‎های باحال و بی تعارفی هستند. برای اینکه فضای کلی بحث دستتان بیاید تاکید می‎کنم: کلیدواژه‎های اصلی گفت‎وگو مثل همیشه «عالم روشنفکری» و «زیست‎جهانِ هیئتی» هستند و این‎بار با تمرکز بر «شعر». نیز، فهرستِ اَعلام بخش نخست گفت‎وگویم با آقای میرشکاک (یعنی اسامی خاصی که در این گفت‎وگو آمده‎اند) _دربخش معاصر_ بدین شرح است:

نصرت رحمانی، فروغ فرخزاد، نیما یوشیج، احمد شاملو، هوشنگ ابتهاج، مهدی اخوان‎ثالث، سهراب سپهری، نادر نادرپور، قیصر امین‎پور، غلام‎رضا سازگار، علی انسانی، محمدعلی مجاهدی، علی معلم‎دامغانی، محمدحسین شهریار، بدیع‎الزمان فروزان‎فر، مظاهر مصفا، یدالله رویایی، رضا براهنی، احمدرضا احمدی، حسینعلی منتظری، حبیب‎الله چایچیان (حسان)، حسین منزوی و...


در بخش گذشتگان: خاقانی، کسایی مروزی، سنایی، مولوی، حافظ، سعدی، فردوسی، عنصری، فرخی، محمود غزنوی و...

بدیهی‎ست به بعضی از اسامی تنها اشاره شده و به بعضی از اسامی مفصل پرداخته‎ایم. البته گفت‎گو شخصیت‎محور نیست و بیشتر مفهوم‎محور است.


خلاصه اگر فرصت کردید بخوانیدش (حالا من کاری ندارم که می‎خرید یا از دوستتان قرض می‎گیرید!)


نکته یکم: مقدمه مصاحبه را من ننوشته‎ام و نویسنده را هم نمی‎شناسم. (منظورم این نیست که با آن مشکلی دارم)

نکته دوم: صفحه۴٣ یک اشکال ویراستاری جزئی دارد. یکی از پاراگراف‎های آقای میرشکاک رنگ پاراگراف‎های من است و بالعکس. ولی مشخص است. (از میان ٨پاراگراف: پاراگراف۴ منم و پاراگراف۵ آقای میرشکاک).

نکته سوم: سرسری که نگاه کردم دیدم خودم بسیاری از مطالب مجله را نمی‎پسندم، اما مصاحبه‎ها را حتما می‎خوانم. در میان یادداشت‎ها هم موضوع یاداشت‎های آقایان ابراهیم اسماعیلی‎اراضی، سعید بیابانکی و حمیدرضا شکارسری برایم جالب بود و احتملا بخوانمشان.


برچسب‌های موضوعی: مصاحبه, درباره شعر معاصر, درباره شعر روشنفکری, درباره شعر آیینی

93/07/26  به قلم من  |

 

دموکراسی در اسلام

تقدیم:
به مظلومیّتِ سرورم

داشتم فکر می‎کردم اگر در زمان پادشاهی مثل مظفرالدین‎شاه قاجار قیام کرده بودیم چقدر راحت‎تر و بی‎دردسرتر و کم‎شهیدتر پیروز می‎شدیم و حکومت را می‎گرفتیم؛ بس که او آدم خسته‎مزاج و شُل‎مسلکی بود. همچنین آن موقع می‎توانستیم به جای «جمهوری اسلامی» خود «حکومت اسلامی» را راه‎بیاندازیم و دیگر نیازی به این روشنفکربازی‎ها نبود. اما خب پیرمرد تصمیم گرفته بود الآن بیاید. پیشنهاد اولم این بود که همان حدودِ قرن سوم و چهارم بیاید که دیگر اساتید ادبیات و عرفان مجبور نباشند هم بازید بسطامی را درس بدهند، هم ابوالحسن خرقانی، هم ابوسعید ابوالخیر، هم سنایی هم محی‎الدین، هم سیدحیدر هم ... دیگر آن موقع همه یک‎کاسه می‎شدند در خمینی. پیشنهاد دومم این بود که گفتم «آقاجان، زمان همین میرزا مظفرِ زپرتی‎منظر بیایید که دو روزه کار را یک‎سره کنیم»؛ ولی آقا قبول نکرد و تاکید داشت در مدخل مدرنیته بیاید به میدان. یعنی در روزگارِ فراموشیِ محض. روزگاری که مردم تمام حقه‎های قبلی را فراموش کرده‎اند و آماده‎اند دوباره از همان راه‎های کهنه فریفته و بدبخت شوند. زین‎رو گرفتار «جمهوری اسلامی» شدیم، چرا که ما در این دوران در همه‎چیز، فکر می‎کردیم و فکر‎ می‎کنیم مرغِ همسایه غاز است و فرهنگ و تمدنِ غربی هم «تازه» است و هم لزوما «خوب».

زین‎رو مشتاقِ «دموکراسی» و «حکومتِ جمهوری» بودیم. یعنی مسامحتا: حکومتِ «مردم» بر «مردم»؛ یا به معنای اندکی دقیق‎تر: حکومتِ «اکثریت» بر «اقلیت»؛ و به معنای خیلی دقیق‎تر: حکومتِ «فریب و خدعه و رسانه و آمریکا و تبلیغات و ژورنالیسم و سرمایه‎داری» بر «مردم»؛ و به معنای کاملا دقیق‎تر: حکومتِ «اقلیت» بر «اکثریت».

البته قبول دارم ما بسیار تلاش کردیم و تا حد خیلی زیادی هم موفق شدیم با «اسلامی» بودنش، زهرِ پلیدی‎هایش را بگیریم. لکن آنچه برای من آزاردهنده است، نفسِ اشتیاقِ کودکانه‎ی ما برای «جمهوری» و«دموکراسی» است. کاری به «خوب» یا «بد»ش ندارم؛ به نظرم این حتی «تازه» هم نبود. نمونه‎های دموکراسی در اسلام وجود داشت، در همان عالمِ قدیم.

{ یعنی شما با خواندنِ پاراگراف قبل فکر می‎کنید من از آن آدم‎هایی هستم که معتقدم تمام دستاوردهای جهانِ غربی را ما خودمان (یا در تمدن اسلامی یا در تمدن ایرانی) قبلا داشته‎ایم ؟ از این‎هایی که چه‎بسا پایان‎نامه و پژوهش آکادمیک می‎نویسند که ثابت کنند حتی رقصِ باله‎ی اروپایی‎ها هم ریشه در ورزش صبح‎گاهی فلان خلیفه‎ی عرب (وبالظاهر مسلمان) دارد؟! لکن من مشکلی با این فکر شما ندارم. }

به جای بحث تحلیلی، برویم سراغ نمونه‎ها و شواهدی که ثابت می‎کند دموکراسی در اسلام سابقه داشته است. تاکید می‎کنم منظور ما از «دموکراسی در اسلام»؛ «دموکراسی در تاریخ اسلام» و «تجربه‎ی داشتن دموکراسی و جمهوری در دوره‎های حکومتی مسلمانان» است؛ نه العیاذباالله «دموکراسی در دین اسلام» یا «دموکراسی در حقیقت اسلام».

ما در تاریخ اسلام، آن‎هم دوره‎های آغازینش، نه‎تنها دموکراسی را آزموده‎ایم بلکه مدل‎های مختلفش را هم آزموده‎ایم. یعنی هم «دموکراسیِ مستقیم» هم «دموکراسی نیابتی». نه تنها حکومت جمهوری داشته‎ایم، بلکه مدل‎های مختلفش را هم داشته‎ایم، هم «نظام ریاستی» هم «نظام پارلمانی». البته حتما درک می‎کنید آنچه در گذشته بوده صورت‎های نخستین و بی‎پیرایه‎تر دموکراسی بوده است و طبیعی است که پس از گذشت هزارسال، صورتِ امروزینِ دموکراسی و حکومت جمهوری با گذشته متفاوت باشد، لکن اصل همان است: حکومت مردم بر مردم.

پژوهشگرانِ تاریخ با تحلیل همین نمونه‎ها می‎توانند بسنجند که دموکراسی چقدر برای اسلام و مسلمانان فایده داشته است.

 

دموکراسیِ مستقیم در اسلام

پس از درگذشت (یا شهادت) پیامبر اسلام (صل‎الله علیه و آله) ؛ انتخاب جنابِ ابوبکر و بیعت با او در سقیفه بنی‎ساعده، نمونه آشکار دموکراسی، «دموکراسیِ مستقیم»، حکومت مردم بر مردم و حکومت اکثریت بر اقلیت است. برخلافِ نصب امیرالمومنین علی (علیه السلام) توسط پیامبر و از سوی خدا که یک حرکت کاملا غیر دموکراتیک بود.

 

 دموکراسی نیابتی در اسلام

عمرو عاص و ابوموسی اشعری نماینده‎ی منتخب مردم پس از جنگ صفین در موضوع انتخاب حاکم بودند. عزل امام علی‎ابن‎ابی‎طالب از حکومت و نصبِ معاویه‎ی ملعون، نمونه‎ی دیگرِ دموکراسی و این‎بار «دموکراسی نیابتی» است. این موضوع می‎تواند نمونه‎ی اولیه‎ی نظامِ پارلمانی نیز قلمداد شود؛ برخلافِ گزینه‎ی قبلی که نمونه‎ای از یک نظام ریاستی بود.

 

 این خیلی بدتر از سیر و عدس خواستنِ بنی‎اسرائیل احمق از موسی (علیه‎السلام) است: طلبِ دموکراسی در عصر اسلام. مظلومیتِ آقام امیرالمؤمنین همیشه با جهالت و بلاهتِ بخش گسترده‎ای از مردم همراه بوده است. حتی مقایسه‎ی سرور کائنات با دیگران هم از بزرگ‎ترین و تلخ‎ترین شوخی‎های تاریخ است.

همانطور که تاکید کردیم این‎ها نمودِ دموکراسی در تاریخ اسلام هستند و بدیهی‎ست که دموکراسی در دین اسلام جایی ندارد. آنچه مدنظر اسلام است «حکومت خدا بر مردم» است نه «حکومت مردم بر مردم». فقط خداست که «حق» دارد حکومت کند. الملک لِلّه. حاکمیت از آن خداست و این مورد به هیچ‎عنوان از «حقوق» مردم شمرده نمی‎شود.

 

قرآن کریم:

...ذلکم الله ربکم،

له الملک والذین تدعون من دونه ما یملکون من قطمیر.

این است الله، پروردگار شما.

فرمان‎روایی از آن اوست، و کسانی را که جز او می‎خوانید، مالکِ پوستِ هسته‎ خرمایی هم نیستند.

 

حالا خدا می‎داند چقدر باید طول بکشد تا مردم بفهمند (یعنی: یادشان بیاید) دموکراسی یعنی چی. تا واقعا و از ته دل بخواهند امام زمان (عج) بیاید و حکومتِ غیردموکراتیک خودش را راه بیاندازد.


برچسب‌های موضوعی: دموکراسی, فلسفه سیاست, فلسفه حکومت, تاریخ اسلام, اسلام

93/07/22  به قلم من  |

 

تونل وحشت پیامک های مخابرات

با آغاز به کارِ دولتِ اعتدال، هرچه می‎گذرد، تعداد و همچنین حماقتِ پیامک‎های تبلیغاتی اپراتور همراه اول بیشتر و بیشتر می‎شود. اگر از کد غیرفعال‎سازی پیامک‎های تبلیغاتی معرفی شده توسط خود همراه اول استفاده کنید اتفاق خاصی برایتان نمی‎افتد و شما همچنان مجبورید در خصوصی‎ترین لحظات زندگی‎تان؛ در عاشقانه، عارفانه، غمگنانه، مضطربانه و مسخره‎ترین لحظات زندگیتان منتظر پیامک‎های پیاپیِ همراه اول باشید. پیامک‎های تبلیغاتی امروز از همسرانتان هم به شما نزدیک‎ترند. این درحالی است که طبق مصوبه‎ی بهمن‎ماه سال ۹٠ سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی، ارسال پیامک‌های تبلیغاتی بدون کسب اجازه قبلی از مشترکان ممنوع اعلام شده است. (البته گویا بعضی می‎توانند با آن کد، پیامک‎های تبلیغاتی‎شان را قطع کنند؛ لکن درج کد همان و قطع شدنِ تمام سرویس‎های پیامکی‎شان همان. یعنی پیامک بانک و ...)

حالا جدا از صورتِ مسئله، محتوای مسئله هم گاهی بسار شنیع و شگفت است. گاهی آدم این میان پیامک‎هایی را می‎بیند که فکر می‎کند نکند نظام عوض شده. پیامک‎هایی که موذیانه امنیتِ اخلاقی جامعه را جریحه‎دار می‎کنند. اینجانب اگر در این مملکت حاکمِ شرع بودم حتما حد و حدودی را برای این مسئله در نظر می‎گرفتم.

چندی پیش یکی از این پیامک‎ها را در به رنگ آسمان باز نوشتم و درموردش با هم صحبت کردیم. اخیرا پیامک دیگری به دستم رسیده (آن‎هم دوبار) که دلم نمی‎آید تنها و دور از رفقا با آن مواجه شوم.

متن پیامک بدین شرح است:

اگه بخوای برای عزیزت یه شاخه گل رز بخری کدوم رنگ رو انتخاب میکنی؟
قرمز
سفید

جواب رو بفرست
و همدم ت رو بشناس
هر پیام 100 تومن

پرسشی که من از متصدیان امر و مخابراتِ دولتِ فخیمه‎ی نظامِ مقدس دارم این است:

قرار است با خواندنِ این پیامک (مخصوصا بخشِ «همدم ت رو بشناس») چه چیزی در ذهن من تحریک شود (ولو به اشتباه) تا با فرستادنِ پیامکی به اقتصادِ دولتِ فخیمه نظام مقدس کمک کنم؟

 


 

تونل وحشت پیامک‎های مخابرات٢

شاید حرفم را باور نکنید ولی چندروز بعد از نوشتن این یادداشت، بی اینکه من به آن پیامک پاسخی داده باشم یک پیامک جدید از همان شماره برایم آمد!

متن پیامک بدین شرح است:

نیمه گمشدت رو پیداکردیم!

اتاق گفتگوی ازدواج

با ارسال {فلان عدد}

هزینه ٧۵ تومان

 


برچسب‌های موضوعی: پیامک, رسانه, دولت یازدهم

93/07/19  به قلم من  |

 

یاعلی

یا رب به محمد و علی و زهرا

یا رب به حسین و حسن و آل‌عبا

کز لطف برآر حاجتم در دو سرا

بی‌منّت خلق، یا علیّ الاعلا

 

ابوسعید ابوالخیر


برچسب‌های موضوعی: رباعی
ادامه مطلب

93/07/11  به قلم من  |

 

وبلاگ جیغ و جار حروف

وبلاگ جیغ و جار حروف


برچسب‌های موضوعی: درباره زندگی, درباره وبلاگ نویسی, نیمایی, درباره وبلاگ جیغ و جار حروف, معرفی وبلاگ
ادامه مطلب

93/07/05  به قلم من  |

 

آرایش غلیظ

پوستر آرایش غلیظ حمید نعمت الله

 

آغاز اکرانِ عمومیِ فیلمِ سینماییِ «آرایش غلیظ»

کارگردان: حمید نعمت‎الله

نویسنده: حمید نعمت‎الله و هادی مقدم‎دوست

 

بی‎شک فیلمِ درخشانی است. هرچه سیمرغ و جایزه که نگرفت الهی گیر کند در گلوی گیرندگان و دهندگانِ به ناحقش. انصافا کارگردانی یعنی این. دیالوگ یعنی این. این یعنی دیالوگ‎نویسیِ هنرمندانه. کارگردان یعنی نعمت‎الله. البته قبلا درباره‎شان نوشته‎ام. در این مقام فقط شما را دعوت می‎کنم به دیدنِ فیلم. بدانید آن‎هایی که می‎گویند این بهترین فیلم نعمت‎الله است درست مثل آن‎هایی که می‎گفتند چ بهترین فیلم حاتمی‎کیاست فقط قصد دارند شما را فریب بدهند تا انتظارتان را بیش از حد از این فیلم‎ها بالا ببرند. این‎ها در دوره‎ی خود و زمانه‎ی خود فیلم های بی‎نظیر و واجب‎السّاختی هستند. این سر بودن را با تماشای دیگر فیلم‎های سال‎های اخیر متوجه می‎شوید؛ اما لزومی ندارد بهترین فیلم در کارنامه‎ی سازندگانشان باشند.

واقعا چرا امسال در جشنواره فجر اینگونه با آرایش غلظ برخورد شد؟ چرا نباید آرایش غلیظ نماینده‎ی ما (لااقل در بعضی) جشنواره‎های خارجی باشد؟

آدم وقتی کارهای نعمت‎الله را می‎بیند حس نمی‎کند او یک کارگردان ایرانی است (مثل بقیه کارگردان‎ها) حس می‎کند یک کارگردانِ موفق و شگفت‎انگیزِ خارجی است که در سفر توریستی‎اش به ایران مسلمان شده و تصمیم گرفته بقیه عمر را در این سرزمین و کنار بچه‎هیئتی‎ها بماند و فیلم بسازد. فقط عجیب است که به جای اسم‎هایی مثل «هاشم» پس از مسلمان شدن اسم «حمید» را برای خود برگزیده است.

گفتنی‎ست به نظر من تماشای این فیلم خیلی خانوادگی نیست. خیلی به درد نوجوانان و کودکان نمی‎خورد. خیلی به درد جوانان می‎خورد ولی لازم نیست با پدر و مادر ببینند. از ما گفتن.

تماشای این فیلم را از دست ندهید. از ما گفتن.


برچسب‌های موضوعی: معرفی سینما و تلویزیون, درباره آرایش غلظ حمید نعمت الله

93/07/04  به قلم من  |

 

یک یادگاری از پاییز

قدهای کوتاه و صف‎های طولانی

یک یادگاری از «نظمِ رضاخانی»

 

انگار با خطکش کوتاهمان کردند

انگار ناظم‎ها بودند سلمانی...


برچسب‌های موضوعی: غزل
ادامه مطلب

93/07/02  به قلم من  |

 

استاد محمدرضا آدینه وند

حجه الاسلام محمدرضا آدینه وند


برچسب‌های موضوعی: درباره مرحوم محمدرضا آدینه وند, مرگ, معرفی کتاب, درباره کتاب کلمه الله هی العلیا
ادامه مطلب

93/07/02  به قلم من  |

 

ساختارشناسیِ انسان

پژوهشگران و دیرینه‎شناسانِ زندگی نتیجه‎ی تازه‎ترین پژوهش خود را در تقسیم‎بندی و دسته‎بندیِ گونه‎های گوناگونِ انسانی اعلام کردند.

به گزارش جمعی از خبرنگارانِ اعزامیِ ما، دیرینه‎شناسان و پژوهشگران زندگی اعلام کرده‎اند که آدمی از بدوِ پیدایش تا کُنون به چهار دسته‎ی اصلی تقسیم می‎شود.

وبلاگ به رنگِ آسمان برای نخستین‎بار متنِ کامل این تقسیم‎بندی را، به همراه تحلیل و توصیه‎ی تحلیلگران و معلمانِ اخلاق در ذیلشان منتشر می‎کند.

 

دسته‎ی اول:

آن‎هایی که وقتی خوبند، خیلی خوبند
و وقتی بدند، خیلی بدند.

تحلیل و توصیه‎ی نخست: از این‎ها دوری کنید! این‎ها دیوانه‎اند. دیوانه می‎کنندتان. نه به آن شوریِ شور، نه به این بی‎نمکی، نه به اون شیرینی.

تحلیل و توصیه‎ی دقیق‎تر: اینگونه هم نیست که هیچ رقمه نشود با این‎ها مواجه شد. ولی باید تکلیف مشخص باشد. یعنی آدم باید زود و حسابی توجه کند تا بداند و بفهمد این‎ها چقدر غیرقابل پیشبینی‎اند تا خودش را برای تغییراتِ ناگهانی آماده کند. اتفاقا این گروه برای بسیاری از جمله بهترین گروه‎های انسانی‎اند. هرچند برای آدم‎هایی که خیلی حساس هستند قطعا چنین گروهی خطرناک به حساب می‎آیند و عموماً چینیِ نازُکِ وجودیِ انسان‎های حساس و آسیب‎پذیر در مواجهه با چنین انسان‎هایی خورد و خاک‎ِ شیر می‎شود. از آن طرف، دو گروه بیش از دیگران در مواجهه با چنین انسان‎هایی موفق بوده‎اند. یکی انسان‎های محکم و معتقد (به معنای «اهل باور بودن» و نه صرفا باورمندِ به مذهب) و دیگری: آن‎هایی که چون ایشان، خود چنین پریشان‎اند و در کنارِ پریشانیِ خویش به یک خودآگاهی در این زمینه رسیده‎اند. عموما انسان‎های بلندپرواز در وهله‎ی نخست از مواجهه با انسان‎های دسته‎ی اول لذت می‎برند؛ ولی لزوما انسان‎های بلندپرواز نمی‎توانند تا آخر انسان‎های دسته‎ی اولی را تحمل کنند. کلا همه‎ی انسان‎ها تا حدی می‎توانند این گروه را تحمل کنند یا حتی دوست داشته باشند، ولی محدوده‎ی این حد مربوط به جنسِ شخصیتیِ خودشان است. توصیه‎ی ما به همه مواجه شدگان با این گروه افزایش دقت و کیفیت در موضوعِ «شناخت» ایشان است. بسیاری بوده‎اند که به طور شدید ایشان را دوست داشته‎اند؛ اما این دوست داشتن دیری نپاییده است.

 

 

دسته‎ی دوم:

آن‎هایی که وقتی خوبند، یک‎کم خوبند
و وقتی بدند، یک‎کم بدند.

تحلیل و توصیه‎ی نخست: این‎ها خیلی زیادند و خیلی هم خوبند. رهرو آن نیست که گه تند و گهی خسته رود؛ رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود.

تحلیل و توصیه‎ی دقیق‎تر: اینگونه هم نیست که چنین شخصیت‎هایی لزوما به نظر همه عالی و ستودنی باشند. اما درست است که مواجهه و زیست با چنین انسان‎هایی برای همه کم‎خطرتر و مطمئن‎تر است. ممکن است این گروهِ شخصیتی در وهله‎ی نخست برای بعضی زیاد از حد عادی و معمولی به نظر آید. اما توصیه‎ی ما به مواجه‎شوندگان این است که بالاخره ساده، معمولی و عادی بودن خیلی بهتر از وحشتناک، پست و هیولا بودن است. این گروه برخلافِ گروه قبل به مقدار زیادی می‎توانند خودشان را با شرایط گوناگون وفق دهند. و برخلافِ گروهِ قبل انسان‎های زیادی می‎توانند با ایشان کنار بیایند. البته در مواجهه با چنین شخصیت‎هایی توصیه‎ی اکید ما به مواجه‎شوندگان افزایش کیفیت و دقت در همان موضوع «شناخت» است؛ اما نه (مثل گروه قبلی) شناخت ایشان؛ بلکه: شناخت خود. شما باید انتظارات خود از دیگران و میزانِ توانایی‎تان برای تغییر را بدانید. بسیاری بوده‎اند که طی زمانی طولانی ایشان را دوست داشته‎اند اما این دوست داشتن هیچگاه خیلی شدید نشده است.

 

دسته‎ی سوم:

آن‎هایی که وقتی خوبند، خیلی خوبند
و وقتی بدند، یک‎کم بدند.

تحلیل و توصیه‎ی نخست: خُب این‎ها مسلماً آنقدر خوب‎اند که امکانِ تصورشان در عالم خارج فقط وقت تلف کردن است. این‎ها برای قصه‎هاست. قصه همش بادِ هواست.

تحلیل و توصیه‎ی دقیق‎تر: اینگونه هم نیست که این‎ها هرگز وجود خارجی نداشته باشند. هستند. ولی کم‎اند. دیریاب و نادراند. خیلی به چشم نمی‎آیند. فرمود: «اولیائی تحت قبائی، لایعرفهم غیری» (به‎به از این عبارتِ زیبا! مفهومش به‎کنار، چه ساختاری دارد). توصیه‎ی ما این است که وقتی ایشان را دیدید و یقین کردید از دسته‎ی سوم هستند (چون «خیلی خوب بودنشان» شبیه گروه نخست است و «یکم بد بودنشان» شبیه گروه دوم) اولا سلامِ ما را به ایشان برسانید، دوم کلاهتان را به هوا بیاندازید، سوم قدردانشان باشید و غنیمت بشماریدشان. اینان همان هیئتیانِ راستین‎اند. می‎خواهد همکارِ شما باشد، دوستِ شما باشد، همسرِ شما باشد، مادرِ شما باشد، پدرِ شما باشد، داییِ شما باشد، رقیبِ شما باشد، عاشق یا معشوقِ شما باشد، زیردستِ شما باشد یا هرچیز دیگر؛ خدا را شاکر باشید. خدا ایشان را آفریده است تا جهان از معنا تهی نشود. تا آدمی از مقایسه‎ی خویش با ایشان هیچ و هرگز به خویش غرّه نشود.

 

دسته‎ی چهارم:

آن‎هایی که وقتی خوبند، یک‎کم خوبند
و وقتی بدند خیلی بدند.

تحلیل و توصیه‎ی نخست: این‎ها را باید کُشت. ترحّم بر پلنگِ تیزدندان، ستمکاری بود بر گوسفندان.

تحلیل و توصیه‎ی دقیق‎تر: بله. اینگونه است. این‎ها را باید کُشت. از این‎ها باید دور شد. نباید گذاشت این‎ها کوچکترین ارتباطی با ما داشته باشند. از بودنِ با چنین موجودات از خودراضی، همیشه متوقع و بی‎اخلاقی چیزی عاید شما نخواهد شد. توصیه‎ی ما به مواجه‎شوندگان این است که به این‎ها رو ندهند.

 

اینجا تقسیمِ بندیِ اصلی پژوهشگران دانشِ زندگی و دیرینه‎شناسانِ معنای زندگی؛ همچنین تحلیل و توصیه‎ی تحلیلگران و معلمان اخلاق برای «مواجه‎شوندگان» با این چهار گروه به اتمام رسید.

گفتنی‎ست تقسیم‎بندیِ بالا و توصیه‎هایش مختص به هیچ شرایط خاصی نمی‎شود. چه در همکار بودن، چه در انتخاب همسر، چه در فامیل بودن، چه در هم‎نشین بودن، چه در شاگرد بودن، چه در برخوردِ کوتاه، چه در مخاطب بودن و چه در هر موضع و موقعیت دیگری این تقسیم‎بندی به درد مواجه‎شونده می‎خورد. مهم اصلِ تحقق ارتباطات انسانی است.

در تکلمه‎ی بحث گروهی از معلمانِ اخلاق که پیرمردان و پیرزنانی اسطوره‎ای، سپیدمو، پارسا، پاک‎اندیش و خواهانِ سعادتِ ابدی برای همه‎ ابنای بشری‎اند، توصیه‎هایی را برای خودِ اعضای این چهار گروه عنوان کرده‎اند. گفتنی‎ست بالاخره همه‎ی ما عضو یکی از این چهار گروه هستیم یا لااقل مابین دو گروهشان تقسیم‎بندی می‎شویم.

 

توصیه‎ی معلمانِ اخلاق به اعضای دسته اول:

خود را بشناسید. و خُب سعی کنید «گاوِ نُه من شیر» نباشید. سعی کنید خوبی‎ها، فداکاری‎ها، مهربانی‎ها و پرهیزگاری‎های بزرگ و شگرفِ خویش را با یک گندِ بزرگ تحت‎تأثیر قرار ندهید.

 

توصیه‎ی معلمانِ اخلاق به اعضای دسته دوم:

خود را بشناسید و سعی کنید از پیله‎ی محتاطانه‎ی خودخواهی بیرون آیید.

 

توصیه‎ی معلمانِ اخلاق به اعضای دسته سوم:

خود را نشناسید. آنگاه که خود را بشناسید شما هم ممکن است به یکی از سه گروهِ دیگر تبعید شوید. همیشه فکر کنید (و حتی مطمئن باشید) جزو یکی از سه گروهِ دیگرید. و اِلّا خطرِ عُجب و کِبر و غُرور به طور مرموز و آرامی فرشته‎ی درونِ شما را تبدیل به شیطانی رجیم و هیولایی عصیانگر و تحمل‎ناپذیر می‎کند؛ بسیاری از شیاطین ابتدا اولیای الهی بوده‎اند؛ از جمله خود شیطانِ رجیم. گفت: چو گِل بسیار شد پیلان بلغزند.

 

توصیه‎ی معلمانِ اخلاق به اعضای دسته چهارم

خود را بشناسید و باور کنید چقدر بی‎شعور و نفهمید. اینقدر از خودتان فرار نکنید. اینقدر آدم بدهای فیلم‎ها را به دیگران تعمیم ندهید تا خیالتان آسوده شود. شما همان آدم بده‎اید. شما همان موجود مزخرفید که در عالم لنگه ندارید؛ مخصوصا اینکه حتی مزخرف بودنِ خود را باور ندارید. آغاز رهاییِ شما از این وضع با شناخت خود حاصل می‎شود و البته با وجود امید و ایمان به تغییر. یک‎بار در زندگی به تابلوی «ایست» توجه کنید؛ کنار بزنید، کاپوت را بالا بزنید و سعی کنید بفهمید درونتان چه‎خبر است.

 

حتی یکی از این پیرانِ پارسا و سپیدمو و پاک‎اندیش که ریش، مو و ابروی بلندتری نسبت به دیگرِ پارسایان داشت، هنگامی که انگشتانِ کشیده و مغمومِ خود را در امتدادِ مسیرِ برفیِ ریشِ خویش می‎کشید به آهستگی و با صدایی بم گفت: «من خودم فکر می‎کنم تنها علاجم این است که حتی اگر عضوِ دسته‎ی چهارم نیستم، چند وقت یک‎بار خودم را جای دسته‎ی چهارم بگذارم و به احترامِ دیگران هم که شده چندلحظه سکوت کنم. و اعاذناالله من شرور انفسنا و سیئاتِ اعمالنا»


برچسب‌های موضوعی: درباره زندگی, ساختار شناسی انسان, اخلاق

93/07/01  به قلم من  |

 

 

 

اتفاقا آقای میرشکاک هم: سقراط را دموکراسی کشت، ما بعد از تمامیت فلسفه شروع کرده‌ایم به آزمون دموکراسی، حالا این دموکراسی با شئونی که دارد، با ما چه خواهد کرد؟
______________________________
تازه‎ترین کتاب میرشکاک منتشر شد: «نیست‎انگاری و شعر معاصر»
______________________________
استاد مولایی درگذشت
______________________________
«من کنت مولاه فهذا علی مولاه» ؛ هیچ‎یک از فرق مسلمان در این جمله شک ندارد. شبهاتی نیز که اکنون درباره معنای این جمله تاریخی به ذهن نورسیدگان و نوکیسه‎گان فکری و معرفتی می‎رسد همان حرف‎های هزارسال پیش است که علمای بزرگ، به آنها پاسخ داده‎اند
______________________________
نصرت فاتح‎علی‎خان و قوّالی برای مولا‎علی (علیه السلام)
______________________________
نامه‌ای از مالکوم ایکس
______________________________
پیرامون شعری از اخوان
______________________________
بازگشایی وبلاگ جیغ و جار حروف
______________________________
برگزیده نوبلِ ادبیات ٢٠١٤
______________________________
ظهورِ چارپایانی نو در شبکه‎های متمدنِ اجتماعی
______________________________
5. افتخار یک داعشی به سربریدن دختر کرد | {قطعا تماشای این عکس به درد هرکسی نمی‎خورد}
______________________________
4. نبرد زنان کوبانی با داعش
______________________________
3. ترکیه از نجات کوبانی شانه خالی کرد
______________________________
2. در نبرد علیه داعش هر کشوری با دشمن خود می جنگد
______________________________
1. کشتار مردم معترض به سیاست‌های دولت ترکیه
______________________________
مجازاتی دردناک در انتظار اوباما
______________________________
4 عباس کیارستمی
______________________________
کریستینا الیزابت فرناندز دکرشنر
______________________________
دیدار با همسایه‎ها
______________________________
روحانی در مجمع عمومی سازمان ملل
______________________________
Scraper (اسکریپر) : سایت دزد محتوا
______________________________
فقط: امیر دریادار حبیب‌الله سیاری
______________________________
فاضل نظری مدیر مركز موسیقی حوزه هنری شد!!!
______________________________
کجا آشنا شدید؟
______________________________
ذکر | دهه نخست ذی الحجّه
______________________________

 

شعر من (109)
سید حسن حسینی (30)
قیصر امین پور (12)
یوسفعلی میرشکاک (20)
مرتضی امیری اسفندقه (18)
شهید حسن صنوبری (1)
یادداشت دیوانه (12)
یادداشت من (204)
سلمان هراتی (4)
سهراب سپهری (5)
نصر الله مردانی (2)
مهرداد اوستا (2)
هوشنگ ابتهاج (1)
زکریا اخلاقی (3)
کیوان خسروی (2)
مهدی دسترنج (1)
بیدل دهلوی (16)
باباطاهر (1)
مهدی اخوان ثالث (13)
سعدی (7)
منوچهر آتشی (1)
سید حمید رضا برقعی (2)
صائب تبریزی (5)
عرفان نظر آهاری (1)
جبران خليل جبران (1)
فاضل نظری (2)
حافظ (9)
فريدون مشيري (1)
عليرضا قزوه (10)
مولوی (14)
بيژن ارژن (2)
حسین منزوی (7)
محمد رضا شفیعی کدکنی (10)
خواجوی کرمانی (1)
علیرضا بدیع (2)
علی انسانی (1)
زهیر توکلی (4)
سید محمد عباسیه کهن (1)
علی محمد مودب (6)
علی معلم (8)
ملک الشعرای بهار (1)
فردوسی (3)
امید مهدی نژاد (4)
عبدالجبار کاکایی (1)
عطار نیشابوری (2)
مشفق کاشانی (2)
محمد رضا ترکی (1)
اهورا ایمان (1)
محمد کاظم کاظمی (2)
فروغ فرخزاد (9)
سعید طائی (1)
ضیا موحد (1)
افشین علا (1)
زرتشت اخوان ثالث (1)
فرامرز عرب عامری (1)
محمود حبیبی کسبی (1)
یانیس ریتسوس (1)
احمد شاملو (3)
فیاض کاشانی (1)
محمود شاهرخی (1)
آیات حسن یوسف القرمزی (1)
محمد سعید میرزایی (1)
مصطفی علیپور (1)
غلامرضا بروسان (1)
محمد علی بهمنی (2)
محمد رضا عبدالملکیان (1)
سیاوش کسرایی (1)
فریبا یوسفی (1)
محمد مهدی سیار (1)
انوری (1)
امیر خسرو دهلوی (1)
شیخ بهایی (2)
نیما یوشیج (2)
نصرت رحمانی (1)
فرزدق اسدی (1)
محمد قهرمان (2)
مرتضی کاخی (1)
سید علی موسوی گرمارودی (2)
محمد رمضانی فرخانی (1)
قربان ولیئی (2)
خیام (1)
محتشم کاشانی (1)
میلاد عرفان پور (1)
عبدالرحمان جامی (1)
مجتبی فائق (1)
نظامی گنجوی (3)
غلامرضا سازگار (1)
ناصر خسرو (2)
میرزاده عشقی (1)
ژولیده نیشابوری (1)
زیب النساء (2)
کلیم کاشانی (1)
معین الدین چشتی (1)
منصور اوجی (1)
ابوالمجد مجدود بن آدم سنایی غزنوی (1)
محمد سهرابی (1)
سهیل محمودی (2)
ابوالفضل زرویی نصرآباد (1)
حمید سبزواری (1)
طاهره صفارزاده (1)
سیمین بهبهانی (1)
مهدی طباطبایی یاسین (1)
سید احمد نادمی (1)
فاطمه راکعی (1)
عبدالرضا موسوی (1)
ابوسعید ابولخیر (1)
شهید آوینی (3)
شهيد چمران (4)
آيت الله بهجت (3)
آیت الله جوادی آملی (3)
امام خمینی (12)
حضرت امام علی بن ابی طالب (2)
آیت الله مجتهدی (1)
آیت الله خامنه ای (25)
حاج آقا محمدي دوست (1)
حضرت امام جعفر صادق (6)
شهید نورعلی شوشتری (3)
آیت الله حسن زاده آملی (1)
آیت الله مجتبی تهرانی (4)
حاج ماشا الله عابدی (3)
حجت الاسلام جاودان (1)
حضرت امام حسین بن علی (1)
حضرت امام زین العابدین سجاد (1)
فطرس (1)
یوحنا (1)
ماموستا برهان علی (2)
مالکم ایکس (1)
بابی ساندز (1)
خالد اسلامبولی (1)
احمد احمد (1)
آیت الله وحید خراسانی (1)
حاج منصور ارضی (2)
نریمان پناهی (5)
عبدالرضا هلالی (1)
شهید مصطفی احمدی روشن (1)
مانی (1)
آقای حاج علی اکبری (1)
شهید مایا ناصر (1)
حضرت امام هادی (1)
ملاله یوسف زئی (1)
میرزا کوچک خان جنگلی (1)
میثم مطیعی (4)
محمود کریمی (1)
سید محمد کوثری زاده (1)
عباس سلیمی (1)
حجه الاسلام محسن قرائتی (1)
آیت الله مرتضی تهرانی (1)
حضرت امام صاحب الزمان (1)
مرتضی طاهری (1)
آیت الله صادق شیرازی (1)
آیت الله مصباح یزدی (2)
سردار قاسم سلیمانی (1)
شهید احمدی کاظمی (1)
سید قاسم موسوی قهار (1)
شیخ حسن شحاته (1)
حضرت امام حسن مجتبی (1)
پیامبر اسلام حضرت محمد مصطفی (3)
شیخ مفید (1)
حضرت امام رضا (1)
امام محمد شافعی (1)
حجه الاسلام مهدی دانشمند (1)
میرزا علی اکبر معلم دامغانی (3)
آیت الله محمدعلی شاه آبادی (1)
آیت الله سید موسی زرآبادی (1)
کریم منصوری (1)
شهریار پرهیزگار (1)
بهزاد هژبری (1)
مصطفی اسماعیل (2)
سید محمد نقشبندی (1)
لارن بوث (1)
شهید سید اسدالله لاجوردی (1)
حجه‎الاسلام سیدحسین حسینی قمی (1)
آیت‎الله محمدرضا آدینه‎وند (1)
پرویز مشکاتیان (3)
مجید انتظامی (2)
حاج قربان سلیمانی (1)
محمد رضا لطفی (7)
کیهان کلهر (1)
محمد معتمدی (3)
علیرضا افتخاری (4)
سید جلال ذوالفنون (4)
غلام حسین سمندری (3)
محمد اصفهانی (5)
محمد رضا شجریان (2)
امیر اثنی عشری (1)
شهریار فریوسفی (1)
آریا عظیمی نژاد (4)
داریوش طلایی (1)
رضا یزدانی (1)
حسین علیزاده (3)
سید خلیل عالی نژاد (1)
ملیحه سعیدی (1)
حوروش خلیلی (1)
کریستف رضاعی (1)
کیا طبسیان (1)
اسفندیار منفرد زاده (1)
حسین عمومی (1)
محمدعلی کریمخانی (2)
محسن چاوشی (3)
موریس ژار (1)
محمد بیگلری پور (2)
سید حسام الدین سراج (4)
حسن ریاحی (1)
همایون خرم (1)
کامبیز روشن روان (1)
شهرام ناظری (1)
عبدالله آقا زاده (1)
فرهاد مهراد (1)
سید علیرضا عصار (1)
محمدرضا اسحاقی (1)
نصرت فاتح علی خان (1)
پیتر گابریل (1)
مایکل بروک (1)
رامین کاکاوند (2)
محسن نفر (2)
ایرج بسطامی (1)
علی رستمیان (1)
کارن همایونفر (1)
محمدسعید شریفیان (1)
عبدالحسین مختاباد (1)
فریدون شهبازیان (1)
سید محمد موسوی شوشتری (1)
ژولیا پطرس (2)
ایوب اوگادا (1)
مهدی آذر یزدی (2)
رضا امیرخانی (3)
اریک امانوئل اشمیت (2)
جی دی سالینجر (1)
ژوزه ساراماگو (2)
ویرجینیا وولف (2)
اریش اُزر (1)
مایک جکسون (1)
ایتالو کالوینو (1)
لیلی گلستان (2)
کورمک مک کارتی (1)
حسین نوش آذر (1)
امیل زولا (1)
علی اصغر عزتی پاک (1)
محمدرضا سرشار (1)
نادر ابراهیمی (3)
فرزانه منصوری (1)
مجید اسطیری (1)
حمید حاجی میرزایی (1)
محمدحسن شهسواری (1)
محمد مدد پور (3)
رضا داوری اردکانی (3)
سید احمد فردید (4)
زیگموند فروید (1)
غلامحسین ابراهیمی دینانی (1)
فردریش ویلهم نیچه (1)
محمد ایلخانی (1)
فردریک چارلز کاپلستون (1)
محمدسعید حنایی کاشانی (1)
حسن رحیم پور ازغدی (2)
حسین کچوییان (1)
گئورگ ویلهلم فریدریش هگل (1)
خانم فاطمی (1)
کارل پاپر (1)
علی شریعتی (1)
مارتین هایدگر (1)
شهریار زرشناس (1)
محمدمنصور هاشمی (1)
عبدالله صلواتی (1)
مجید مجیدی (3)
ابراهیم حاتمی کیا (7)
کیومرث پور احمد (1)
سیروس مقدم (2)
امیر جعفری (1)
دانلد کلگ (1)
رضا کیانیان (1)
سید داوود میرباقری (4)
ونسان ونگوگ (1)
لوک بسون (1)
ژان رنو (1)
ژان مارک بار (1)
حمید نعمت الله (2)
هادی مقدم دوست (3)
معصومه بیات (1)
سید یوسف مناجاتی (1)
حمید مجتهدی (1)
صدرالدین حجازی (1)
ایرج طهماسب (2)
مصطفی کیایی (1)
مازیار بیژنی (1)
هادی حیدری (1)
محمود فرشچیان (1)
همایون اسعدیان (1)
محمدحسین فرح بخش (1)
آیدین آغداشلو (1)
نادر طالب زاده (1)
بهروز شعیبی (1)
ایتان کوئن (1)
جوئل کوئن (1)
جان هیوستون (1)
بیلی وایلدلر (1)
علیرضا نادری (1)
اصغر فرهادی (4)
هاوارد گوردون (1)
رخشان بنی اعتماد (1)
مسعود دهنمکی (2)
امیر قادری (1)
کیانوش عیاری (1)
ژولیتا ماسینا (1)
مریلا زارعی (1)
نرگس آبیار (1)
سیدنی لومت (1)
فرناندو میرلس (1)
سید امیر حسین مهدوی (3)
سيد حسن نصر الله (3)
علی مطهری (3)
حسین قدیانی (2)
محسن رضایی (4)
محمد باقر قالیباف (7)
محمد قوچانی (3)
مهدی طالقانی (1)
محمد علی ابطحی (1)
مهدی کروبی (2)
باراک اوباما (5)
احمد توکلی (3)
امید حسینی (1)
عبدالجواد موسوی (2)
علی اردشیر لاریجانی (1)
اکبر جباری (1)
محمد مرسی (3)
علیرضا جهانشاهی (1)
بینظیر بوتو (1)
حجه الاسلام رسول جعفریان (2)
محمود احمدی نژاد (6)
میرحسین موسوی (4)
عطاالله مهاجرانی (1)
حسن حبیبی (1)
حجه الاسلام هاشمی رفسنجانی (4)
رحیم مشایی (2)
سعید جلیلی (5)
حجه الاسلام محسن غرویان (1)
کامران باقری لنکرانی (1)
حجه الاسلام حسن روحانی (9)
محمد رضا عارف (1)
غلامعلی حدادعادل (5)
علی اکبر ولایتی (1)
حسین مظفر (1)
علیرضا پناهیان (1)
وحید یامین پور (1)
محمدرضا باهنر (1)
محمدباقر نوبخت (1)
رجب طیب اردوغان (1)
عزت الله سحابی (1)
الیاس نادران (1)
محمد نهاوندیان (1)
اسحاق جهانگیری (1)
حسین جلالی (1)
محسن هاشمی (2)
الهه راستگو (3)
احمد مسجدجامعی (1)
فاطمه دانشور (1)
فرج کمیجانی (1)
محمد خاتمی (1)
صادق زیبا کلام (1)
زهرا اشراقی (1)
نعیمه اشراقی (2)
حجه الاسلام حمید رسایی (1)
جک استراو (1)
محمدجواد ظریف (2)
علی جنتی (1)
بان کی مون (1)
اسماعیل هنیه (2)
علی ربیعی (1)
ژوزه مورینیو (1)
کریستین رونالدو (1)
محمد علی کلی (2)
غزل (74)
سیاست داخله (52)
معرفی کتاب (46)
رسانه (34)
معرفی سینما و تلویزیون (34)
سیاست خارجی (33)
شعر آیینی (27)
معرفی آلبوم موسیقی (26)
نیمایی (24)
انتخابات ریاست جمهوری 92 (24)
هیئت (20)
رباعی (18)
عکس (17)
قصه داستان رمان (17)
دولت یازدهم (16)
اخلاق (15)
مرگ (15)
قرآن کریم (15)
قصیده (14)
درباره زندگی (13)

 

(لیست کامل همسایه های وبلاگی)
قرآن
واژه یاب
محبان العباس
جانبازان شیمیایی
آزادگان اردوگاه یازده تکریت
Shia Multimedia
شهرستان ادب
شاعران پارسی زبان
چهار فصل
حرفهایی که می کشم
بهترین عاشقانه های معاصر
لینک دین
______________________________
_________ روحانی باحال __________
امام خمینی
آیت الله آقا محمد تقی بهجت
حاج آقا مرتضی تهرانی
حاج آقا مجتبی تهرانی
آیت الله جوادی آملی
میرزا علی اکبر معلم
آیت الله مظاهری
آیت الله ناصری
آقای قرائتی
آقای جاودان
______________________________
______قاریان باحالِ قرآن کریم______
استاد محمد صدیق منشاوی
عبدالباسط محمد عبدالصمد
استاد مصطفی اسماعیل
سید محمد نقشبندی
کریم منصوری
______________________________
__خواننده ها و آهنگسازهای باحال__
ژولیا پطرس
Eleni Karaindrou
سید جلال ذوالفنون
حسین سمندری
محسن چاوشی
سید علیرضا عصار
محمد رضا لطفی
محسن نفر
حامد زمانی
علیرضا افتخاری
ایرج بسطامی
عبدالله سرور احمدی
حسین علیزاده
آریا عظیمی نژاد
شهرام ناظری
سید حسام الدین سراج
صدیق تعریف
علی رضا قربانی
محمد معتمدی
سالار عقیلی
Nusrat Fateh Ali Khan
Allah Rakha Rahman
Zbigniew Preisner
Goran Bergovich
Secret Garden
Yann Tiersen
Peter Gabriel
Clint Mansell
Vangelis
نزار القطری
______________________________
_______کارگردان های باحال_______
Lars von Trier
luc Besson
Coen Brothers
Emir Kusturica
Federico Fellini
Fernando Meirelles
Michael Haneke
Stanley Kubrick
Jean-Pierre Jeunet
Darren Aronofsky
Milos Forman
مصطفی عقاد
ابراهیم حاتمی کیا
حمید نعمت الله
هادی مقدم دوست
ایرج طهماسب
حمید جبلی
مجید مجیدی
سید داوود میرباقری
سید رضا میرکریمی
محمد علی طالبی
بهروز شعیبی
محمدعلی نجفی
______________________________
_________فلسفیان باحال_________
جوینده یابنده است
جیغ و جار حروف
عقل و زندگی
تجربه ی تفکر
______________________________
______داستان نویسان باحال______
Romain Gary
Gabriel García Márquez
Günter Grass
José Mauro de Vasconcelos
J.D. Salinger
Virginia Woolf
Bohumil Hrabal
Eleanor Coerr
نادر ابراهیمی
جلال آل احمد
مهدی آذر یزدی
مجید اسطیری
علی اصغر عزتی پاک
حسن حبیب زاده
رضا امیرخانی
هوشنگ مرادی کرمانی
______________________________
_________شاعران باحال_________
مهدی اخوان ثالث
آیات القرمزی
فروغ فرخزاد
پروین اعتصامی
شهریار
نیمایوشیج
سهراب سپهری
محمدرضا شفیعی کدکنی
حسین منزوی
مرتضی امیری اسفندقه
نصرت رحمانی
قیصر امین پور
علی معلم
یوسفعلی میرشکاک
سید حسن حسینی
محمدرضا آقاسی
محمد قهرمان
نصرالله مردانی
محمد جواد محبت
قادر طهماسبی (فرید اصفهانی)
علیرضا قزوه
ابوالفضل زرویی نصر آباد
محمد کاظم کاظمی
ناصر فیض
محمد رضا ترکی
محمد علی بهمنی
علی محمد مودب
محمد رمضانی فرخانی
محمد حسین نعمتی
محمد مهدی سیار
زهیر توکلی
امید مهدی نژاد
عباس چشامی
حامد محقق
سید حسن مبارز
فریبا یوسفی
عصمت زارعی
زهرا امیری
سمیه مردانی
راضیه رجایی
مهری جهانگیر
صفیه کوهی
سمانه تیموری
الهام عظیمی
پرستو علی عسگرنجاد
بهار ایمانی راد
پروانه بهزادی آزاد
نسرین حیایی تهرانی
سمیه فضل علی
فاطمه اسکندری
سید احمد نادمی
محمد سهرابی
مصطفی محدثی خراسانی
محمد سعید میرزایی
سعید بیابانکی
علی داوودی
سید علی میرافضلی
سید حبیب نظاری
سید محسن خاتمی
سید حمیدرضا برقعی
محمدرضا وحیدزاده
میلاد عرفان پور
محسن رضوانی
مرحوم مجتبی فائق
محمد رضا طهماسبی
جواد اسلامی
مهدی جهاندار
رضا فلاح فر
رضا شیبانی
سید محمد مهدی شفیعی
مرتضی حیدری آل کثیر

 

با یوسفعلی میرشکاک
دموکراسی در اسلام
تونل وحشت پیامک های مخابرات
یاعلی
وبلاگ جیغ و جار حروف
آرایش غلیظ
یک یادگاری از پاییز
استاد محمدرضا آدینه وند
ساختارشناسیِ انسان
سه روایت معتبر درباره محمدحسن شهسواری

 

93/07/01 - 93/07/30
93/06/01 - 93/06/31
93/05/01 - 93/05/31
93/04/01 - 93/04/31
93/03/01 - 93/03/31
93/02/01 - 93/02/31
93/01/01 - 93/01/31
92/12/01 - 92/12/29
92/11/01 - 92/11/30
92/10/01 - 92/10/30
92/09/01 - 92/09/30
92/08/01 - 92/08/30
92/07/01 - 92/07/30
92/06/01 - 92/06/31
92/05/01 - 92/05/31
92/04/01 - 92/04/31
92/03/01 - 92/03/31
92/02/01 - 92/02/31
92/01/01 - 92/01/31
91/12/01 - 91/12/30
91/11/01 - 91/11/30
91/10/01 - 91/10/30
91/09/01 - 91/09/30
91/07/01 - 91/07/30
91/06/01 - 91/06/31
91/05/01 - 91/05/31
91/04/01 - 91/04/31
91/03/01 - 91/03/31
91/02/01 - 91/02/31
91/01/01 - 91/01/31
90/12/01 - 90/12/29
90/11/01 - 90/11/30
90/10/01 - 90/10/30
90/09/01 - 90/09/30
90/08/01 - 90/08/30
90/07/01 - 90/07/30
آرشيو

 

من
دیوانه

 

RSS 2.0
____________________________________ ____________________________________


.: Weblog Themes By Blog Skin :.

 

اسلایدر