حافظ از معتقدان است

{ای ابله!}            گرامی دارش

 

این قصه سه کاراکتر دارد. 

یک: من (که دانشجوی کارشناسی رشتۀ فلسفه بودم)

دو: یک دانشجوی دیگر در همان مقطع و همان دانشگاه (که رشته‎اش ادبیات بود)

سه: یک استاد درس عمومی (از درس‎های مربوط به انقلاب اسلامی) در همان دانشگاه.

 

حس می‎کنم باید این چیزها را بگویم. شاید روزی چشمی باز شد.

گفتنی‎ست مدت زیادی از این ماجرا می‎گذرد.

 

تبارشناسی و صورت‎شناسیِ عقیدتیِ سه شخصیت اصلی قصه 

 من: بالاخره جزو مذهبی‎ها و انقلابی‎ها بودم. در عمل شاید آدم حسابی نبودم، ولی در دسته‎بندی و مسائل نظری جزو هیئتی‎ها و هواداران خمینی و خامنه‎ای به حساب می‎آمدم. این هم در من کمرنگ نبود، ریشه‎های دیرینۀ فکری فرهنگی خانوادگی داشتم. از دوران دبستان تا به حال عموما اطلاعات دینی و انقلابیم از پیرامونیانم افزونی داشت، چه همکلاسی چه معلم. همکلاسی‎ها از سوالات شرعی خُرد (احکام) تا شبهات عقیدتی کلان را از من می‎پرسیدند و ... خلاصه شما اگر وبلاگ مرا خوانده باشید می‎توانید حدس بزنید من در چه وضعی بودم. حداقل این است که همیشه در دانشگاه فحش طرفدار نظام و اسلام بودن (دو تا فحش است!) را خورده‎ام. (بی که عضو بسیجی نهادی جایی باشیم لااقل ساندیسش را هم بخوریم)

یک نکتۀ دیگر هم در این داستان درمورد من بدیهی بدانید: بالاخره از دیرباز اهل شعر بوده‎ام. و بالاخره تا حالا خیلی شعر مذهبی و حتی نوحه نوشته‎ام (ولو همه برای ریا و جوگیری و ...)

 

آن آقای دانشجو: به بلاهت و اعتماد‎به‎نفس فوق‎العاده و شخصیت متظاهرانه‎اش کاری ندارم، در کفرش همین بس که همکلاسیِ خانمِ روشنفکرِ جنبش سبزیم تعریف می‎کرد که: در حلقات روشنفکری پس از ۸۸ که از سر همدلی در موضوع مخالفت با نظام و خامنه‎ای تشکیل می‎شد، این آقا علی‎رغمِ نبودنِ رفاقت بینمان مرا کنار کشیده بود که «یعنی تو واقعا به خدا اعتقاد داری؟!! تو که یک خانم متشخص و شیک و روشنفکر هستی که نباید اینطور جاهل و ساده باشی!» و گیر اساسی که کامل توضیح بدهد و قانع کند. و در کثافتش همین بس که این‎ها (این آقای دانشجو و چند رفیق کثافت دیگرش) روز عاشورا خودشان را رسانده بودند به شهر قم و عرق خریده بودند و در خانه‎ای خزیده بودند و خورده بودند تا بعدا برای هم‎فکرانشان لاف بزنند «ما روز عاشورا در قم عرق خوردیم» که یعنی «اینقدر کافر و روشنفکرتر از بقیه‎ایم!». البته پژوهشگران علم انساب از این مولفۀ اخیر، به‎جز کفر و کثافت نتایج دیگری هم می‎گیرند.

تفاوت ظاهریِ چندانی بین من و این دانشجو نبود. احتمالا موهای من بلندتر بود. و البته که موهای او کوتاه و مرتب بود. ولی صورت را یادم نیست که دورانِ ریش‎تراشی من بود یا دوران ریش‎گذاری.

 

آن آقای استاد: ریشِ توپی، مسن، بسیار مذهبی و متشرع، بسیار انقلابی، اعتماد‎به‎نفس فوق‎العاده، بسیار تاکیدِ لفظی و معنوی بر «صُوَر» و «مظاهر» دین و انقلاب اسلامی. ساده‎انگار و ساده‎ساز همه مسائل.

 

داستانِ من و آن استاد

آن ترم به خاطر مشکلاتی اداری که تقصیر من  نبود دیرتر توانستم انتخاب واحد کنم. و مجبور هم بودم این درس را بردارم (البته مجبور بودن را اشتباه می‎کردم، اشتباه کردنی)[1] . رفتم پیش استاد که بگویم اسمم را به لیست اضافه کند و _احتراما_ اجازه گرفتم برای حضور در کلاس (و البته توضیح لازم را دادم و پیام بخش آموزش دانشکده را). آنچه با کمال تعجب دیدم مخالفت جدی و اساسی و «من بی‎انضباطی را بر نمی‎تابم» و «به من مربوط نیست» و «مشکل خودتان است» و... خلاصه می‎رفت که عزت نفسم را ذبح کنم، آن‎هم صرفا پای «حضور» در یک کلاسِ عمومی کشکی و بی‎اهمیت. برخوردش در حد ناظمان مدارس ابتدایی دهه چهل. خلاصه نذر صلوات برای حضرت معصومه را انجام دادم و بی‎که خودش بفهمد چرا، کوتاه آمد. اولین‎بار که رفتم سر کلاس طبق رسم دیرینۀ ما بچه‎های باصفا (که بعدا از سرم افتاد) در انتهای کلاس نشستم. از طرفی در رشتۀ ما اصلا جزوه نوشتن مرسوم نیست. {کاری نداریم هیچ‎کس عمومی را جزوه نمی‎نویسد؛ اصلا در تخصصی ما جزوه نوشتن بیشتر اوقات توهین بود به استاد. دانشجو باید خوب گوش کند. سر کلاس کانت اگر کسی جزوه می‎نوشت آقای دکتر مسگری (حفظه الله، بی‎نظیر استاد کانت) با شات‎گان جمجمه‎اش را هدف قرار می‎داد.} و به‎جز این نکته، درس‎ها و حرف‎های کلاس را نخوانده از بر بودم {نه من، هرکس در خانه تلویزیون داشته باشد بیشتر مسائل اینگونه درس‎های عمومی را از بر است} لذا مسلما جزوه هم نمی‎نوشتم. وسط درس، این آقای استاد مرا که دید، جاخورد، خیلی بهت‎زده و معلم ابتدائیانه گفت: «پس جزوه‎تان کجاست آقای صنوبری؟!!». گفتم: «خب من که جزوه نمی‎نویسم، گوش می‎کنم». گفت: «ئـــــــــــــه؟!؟!؟ عجب؟!» همین یک فراز را ده دقیقه طول دادند تا ادا کردند. وانگهی گفت «پس لطفا از جایتان بلند شوید زود بیایید جلو بنشینید!»؛ «ضمنا از جلسه بعد شما باید همین جلو مقابل من بنشینید» مقطع دوم ابتداییِ پایین‎شهرترین مدرسه پسرانۀ ایران.

این بهارش بود (سالی که نکوست). درمجموع و در طول ترم ایشان چندتا حس مختلف به من داشت. چند توهم توطئه. که هم گستاخم، هم کافرم، هم ضدانقلابم، هم مثلا کینه دارم از او. و خدا می‎داند من هم کاملا نسبت به ایشان مودب بودم (من کلا نسبت به همه اساتید و معلمانم مودب بوده‎ام) هم وقتی مجیزگویانش در کلاس، پشت سرش مسخره‎اش می‎کردند من ازش دفاع می‎کردم و سعی می‎کردم بداخلاقی‎هایش را هم توجیه کنم. حالا قبول که ضدانقلاب بودن و کافر بودن من واقعا قطعی بود.

و البته دو تا کوتاهی دیگر هم کردم. یکی اینکه برخلافِ جماعت، اینگونه نبود که برای خودشیرینی در بحث‎ها شرکت کنم یا هی سخنان استاد را تایید کنم. بحث‎ها سطح پایین بود و عموم گردانندگان نه اعتقادش را داشتند نه علمش را، بیشتر بحث سرکار گذاشتن استاد برای کسب نمره بود. حال درچنین شرایطی شرافت اخلاقی اجازه می‎داد من در بحث شرکت کنم؟ در بحثی که باطنش خندیدن به ریش توپیِ استاد و عقایدش بود؟ و این تازه سوای زشتیِ ریا و مجیز و تظاهر است.

کوتاهی دیگرم: همه می‎آمدند کنفرانس می‎دادند. هرروز پاورپوینت و رایانه به دست می‎آمدند و بدیهیاتِ انقلاب را بازگو میکردند و گویا پنج نمره داشت. البته نمی‎گویم همه بی‎اعتقاد بودند. ولی بدیهی‎ست که من چنین کاری نمی‎کنم. باباجان من اصلا عالمم جای دیگری بود. کلاس تخصصیش هم از این کارها نمی‎کردم.

این مسائل باعث شده بود که ایشان راه‎به‎راه به من گیر می‎داد و از من سوال می‎پرسید. من عموما سعی می‎کردم خودم را مستضعف فکری نشان بدهم. یعنی گستاخی نمی‎کردم ولی شیرین‎زبانی هم نمی‎کردم. مثلا «نمی‎دانم» یا «لابد همینطور است که شما می‎فرمایید» (واقعا در عالم دیگری بودم). البته در معدود موارد هم احتمالا مخالفت کرده‎ام (وقتی که استاد دیگر خیلی پرت گفته باشد). اما چنین نبود که بگوییم مشکل ایشان آن چند مورد مخالفت محترمانه من بود؛ او می‎خواست از من همان شیرین‎زبانی و تاییدات ظاهری را ببیند. می‎خواست من اعتراف کنم که با اوج منطق قدرتمند و بیان زیبایش شیفتۀ انقلاب اسلامی و باورمند به دین اسلام شده‎ام. می‎خواست «اظهار» و «تظاهر» کنم.

 

داستان آن دانشجو و آن استاد

و او اهل تایید و مشارکت در بحث بود. به‎جز پاچه‎خواری استاد، چون اهل تظاهر و نمایش بود این کار را می‎کرد. یعنی یقین دارم در شرایط دیگر و فضاهای دیگر که چنین استادی در کار نبود هم نمی‎توانست اظهار فضل‎های احمقانه نکند. البته من دیگر بحمدلله با او همکلاسی نشدم. ولی یکی دوبار سخن گفتنش را دیده بودم {یک‎بار با یکی از آقایان (از همکلاسی‎های او) که رفاقتی داشتیم، داشتیم درباره «ردیف» در شعر فارسی مجادله می‎کردیم، ایشان بی که مرا بشناسد و تعارفی باشد، آمد وسط بحث و ظاهرا به تاییدِ سخن من شروع کرد به سخنرانی و...}

این روحیه در او آنقدر قوی بود که کلا من و او به یک اندازه در چشم و دهان استاد بودیم. استاد به من توجه می‎کرد که متنبهم کند تا دیگر ضدانقلاب و بی‎دین نباشم، و به او توجه می‎کرد به عنوان دانشجویی فرهیخته و فعال و انقلابی و مسلمان. حتی این توصیفات را درموردش هم می‎گفت. «به‎به! آقای {...} دانشجوی فرهیخته و بحمدلله انقلابی و آگاه». نمی‎گویم او (آن دانشجوی کثافت) همیشه دروغ می‎گفت. خیلی وقت‎ها هم خیلی مودبانه نظر خودش را می‎گفت. چه اینکه نگران ویرانیِ پرستیژ روشنفکریش نزد همکلاسی‎هایی بود که او را می‎شناختند. ولی تاجایی که می‎شد محتاط. بالاخره در حدی که سر کلاس سوگلی استاد بود و پس از کلاس می‎نشست به تمسخر استاد مقابل همفکرهایش و اینکه «دیدی چه‎خوب داشتم سر کارش می‎ذاشتم؟».

یک‎بار بحث شعر شد. استاد گفت آیا کسی در بین شما اهل شعر هست؟

می‎توانید حدس بزنید چه اتفاقی افتاد. در حالی که حاجسن نقاشی جدیدی را در «جزوه»اش شروع کرده بود، آن دانشجوی روشنفکر و فعال سریع دست بلند کرد. استاد: «به‎به! باز هم دانشجوی فعال و عزیز... پس شما اهل شعر و ادب هم هستید؟» دانشجو: «البته خودم هم شاعر هستم». استاد: «واقعــا؟؟!!!». دانشجو: «بله». استاد «میشه افتخار بدهید از شعرهای خودتون هم برای ما بخوانید؟!!». دانشجو بلافاصله: «بله». دانشجو در ادامه افزود: «میشه میام پای تخته اجرا کنم؟». استاد: «بله بله! حتما!».

حاجسن فکر کرد این پسرک با اینهمه ادعا و پرستیژ و بالاخره دانشجوی ادبیات بودن و همچنین درخواست روی سن رفتن، الآن یا یک سپید بلند خفنِ سورئالیستی می‎خواند یا یک قصیدۀ هولناک ۱۵۰بیتی به اقتفای خاقانی.

می‎دانید چه خواند؟

دو بیت.

دوبیتی که نه در وزن دوبیتی بود نه رباعی. زبان شعر تقلیدِ سخیف و کهنۀ سبک عراقی. نه لطافت زبان امروز نه فخامت زبان آرکائیک. نه ساختار نه معنا نه مضمون. بیت اول مضمون نداشت، فقط ابراز عشق به معشوق بود و انگار مقدمۀ شعر بود، مضمون بیت دوم که نتیجۀ مقدمه بود چنین بود: «تو کعبۀ من هستی و من به طوافت می‎آیم.» خدا شاهد است همین بود فقط. حتی بازی‎زبانی هم نداشت شعرش. اما می‎دانید چه اتفاق جالبی افتاد؟ وقتی شاعر به واژۀ «کعبه» رسید اشک در چشمان استاد حلقه زد. وقتی بچه‎ها به افتخار این شعرخوانی باشکوه دست زدند، استاد گفت «به‎به عجب شعر امام زمانیِ زیبایی» دانشجو هیچ انکاری نکرد، تایید هم نکرد، فقط لبخند بر لب داشت، وآنگاه استاد از بچه‎ها خواست تا جمیعا صلوات بفرستند برای شاعر این شعر ارزشی. و ما همه صلوات فرستادیم.

 

«این است سزای آدم ظاهربین»

 



[1] هنگام فارغ‎التحصیلی فهمیدم سوتی داده‎ایم. من و سیستم با هم. چون دو درس معادل هم را پاس کرده‎ام! یعنی قبلش درس دیگری را با نمرۀ خوب پاس کرده بودم و اصلا نیازی نبود این درس را بگذرانم. سر فارغ التحصیلی مجبور شدیم این درس را حذف کنیم. تنها فایدتِ این درس؛ آشنایی من با این دو شخصیت معتمد به نفس بود.


برچسب‌های موضوعی: ظاهربینی, خاطره, اخلاق, درباره زندگی

93/09/27  به قلم من  |

 

رؤیای رنگین

 

خواب تو را دیدم

          علی‎رغم تمام پیش‎بینی‎ها

          علی‎رغم تمام خط قرمزها

          و این بد بود

 

***

ای کاش می‎شد، کاش می‎شد

با قرص یا تلقین

با دکتر و دارو

یا جنبل و جادو

ای کاش می‎شد، کاشکی می‎شد که کاری کرد

با یک دعای ساده و آسان

یا خواندنِ یک سوره از قرآن

ای کاش می‎شد خواب‎ها را دستکاری کرد

 

***

خواب تو را دیدم

سرحال بودی

قبراق بودی و دماغت چاق

خوشحال بودی

تو خوب بودی و کنارت من

                  و این بد بود

 

***

بعد از تو من عاشق شدم _چندین کرَت هم_ عشق ورزیدم

با دوستی، با مهر

با راستی، با شور

با لیلی و شیرین

اما تو را ای دشمنِ دیرین

بار دگر در خواب می‎دیدم

 

***

یک‎چیزهایی هست در دنیا

_ یک قاعده‎هایی _

که موجبِ پیوندِ اضداد است

حالِ مرا سرباز جنگی خوب می‎فهمد

وقتی که مرهم می‎گذارد روی زخم خود

و رادیو را قطعه‎قطعه می‎کند

                                هنگام پخشِ قطع‎نامه

چونکه علی‎رغم تمام خط قرمزها

سرخ است چیزی بی‎اجازه در نگاه او

چونکه علی‎رغم تمام مرزبندی‎ها

یک چشمِ او باز،

آن سوی مرز است.

 

***

آن روزهای آبیِ تیره

در کوچه‎های طوسی و تنبل


آن روزهای قرمزِ روشن

در پارک‎های سبز و سرزنده

حبس‎اند

و حبس می‎مانند

 

***

چیزی در این دنیا

یک گوشه دارد رنگ می‎بازد

 

***

یک‎روز

نامِ مرا از من گرفتی

من هم

نام تو را از یاد بردم

دشوار بود اما

این کار را کردم


دیدارِ شیرینِ تو را از یاد بردم

دشوار باشد هرچه، هرقدر

رؤیای رنگین تو را هم

از یاد خواهم برد

 

***

این رنگ

خواهد باخت

این رنگ

_هرقدر هم پُررنگ_

خواهد باخت.

 

 


همیشه _مخصوصا از لحاظ اخلاقی_ براین باور بوده‎ام که تاریخ شعر باید در ذیلش مندرج باشد. ولی به‎شرطی که آدم تاریخ دقیق شعر را یادش باشد.


برچسب‌های موضوعی: نیمایی, درباره زندگی

93/09/24  به قلم من  |

 

دوتارِ ذوالفقار

ذوالفقار عسگری پور دوتارنواز

 

به تازگی استاد ذوالفقار عسگری‎پور (عسگریان)، نوازندۀ برجستۀ خراسانی و نابغۀ نوازندگیِ ساز «دوتار» در حوزۀ موسیقی مقامی «تربت جام»، از دنیا رفت. زنده‎یاد عسگری‎پور از آخرین و برترین چهره‎های درخشان این هنر اصیل ایرانی بود. برخلاف امثال «غلام‎علی پورعطایی» (که او نیز به تازگی از دنیا رفت و) از چهره‎های مشهور و رسانه‎ایِ این حوزه موسیقی به حساب می‎آمد؛ عسگری‎پور مانند «عبدالله سروراحمدی» از چهره‎های تخصصی، کم‎حرف و حرفه‎ای‎تر موسیقی تربت جام بود. معروف‎ترین اثری که از این نوازندۀ چیره‎دست منتشر شده «موسیقی تربت جام» (از سری آلبوم‎های موسوم به «موسیقی نواحی ایران») نام دارد که در بیشتر قطعات با خوانندگیِ «محمد دُرپور» همراه است. عجیب این است که دُرپور _این هم‎کار و هم‎سن عسگری‎پور_ نیز چندی‎ست در بستر بیماری‎ست و به تازگی و تقریبا به‎طور همزمان عکس هردو پیرمرد با پیراهن آبی و بر تخت بیمارستان،  منتشر شده است. به‎جز آلبوم یادشده _که از معروف‎ترین آلبوم‎های موسیقی تربت جام است_ از دیگر آثار عسگری‎پور می‎توان به دو آلبوم‎ دیگر با نام «چهاربیتی» با خوانندگی «غلام‎حسین غفاری» اشاره کرد. آلبوم «یک شاخه گل» نیز از دیگر آثار عسگری‎پور است که من توفیق شنیدنش را داشته‎ام. این آلبوم، تک‎نوازی دوتار ذوالفقار عسگری‎پور است بی‎حضور خواننده. بسیار هم آلبوم خاص و زیبایی است. در آلبوم‎هایی که گزیده و مجموعه‎آثار هنرمندانِ محلی هستند نیز می‎توان قطعاتی از این هنرمند خراسانی یافت. از جمله آلبوم شماره هشت «موسیقی حماسی ایران» که به کوشش جناب «محمدرضا درویشی» گردآوری شده، یا آلبوم شماره یک «نوروز و بهار ایرانی» که به کوشش استاد «هوشنگ جاوید» تهیه شده است.

 

دانلود نوای ذوالفقار عسگری‎پور

۱. قطعۀ «نوایی» از آلبوم «یک شاخه گل» 

توضیح: نواییِ ابتدای این قطعه یک نواییِ خاص است و متفاوت با نوایی‎ِ متداول تربت جام. این نوایی در پرده و گوشه‎ای متفاوت و مهیّج‎تر است. نخستین‎بار نواییِ اینگونه را با صدای غلام‎حسین غفاری شنیدم و البته که نوازنده‎اش را تا هنوز نشناخته‎ام. چه‎بسا آن نوازنده هم همین آقای عسگری‎پور بوده باشد (به خاطر سابقه همکاریش با غفاری). نمی‎دانم این نوایی از ابداعات ایشان و جدیدی‎هاست یا در سنت موسیقی تربت جام مانند آن نوایی معروف سابقه دارد. باری، من هرچه گوش کردم به‎جز در این دو قطعه که گفتم جای دیگری نشنیدمش | توضیح دیگر: بخش اول (حدودا سه چهار دقیقه اول) این قطعه نوایی است. نمی‎دانم بقیه‎اش هم جزو مقام نوایی به‎حساب می‎آید یا نه. علی‎ای‎حال بسیار زیباست.

۲. قطعۀ «نوایی» از آلبوم «موسیقی تربت جام» 

توضیح: این همان نوایی معروف و متداول تربت جام است.

۳. قطعۀ «مشق پلتان» از آلبوم «موسیقی حماسی ایران» 

توضیح: در همین آلبوم دو مشق پلتان از عسگری‎پور وجود دارد. در آلبوم «موسیقی تربت جام» هم یک مشق پلتان از ایشان هست.

 
یک گفت‎وگوی خواندنی

من یادداشتم را نوشته بودم. تیتر یادداشت را هم همین «دوتار ذوالفقار» انتخاب کرده بودم. وقتی مطلب را در وبلاگ منتشر کردم و رفتم برای خودم چای آوردم؛ گفتم یک جستجو هم در اینترنت داشته باشم شاید نکتۀ جدید و جالبی پیدا کنم. بیشتر تکرار مکررات بود. تا اینکه ناگهان این گفت‎وگو را یافتم. به خاطر انتخاب تیتر جالب و دقیقش صفحه را باز کردم و به خاطر اهمیّت گفت‎وگوشونده، باشتاب و علاقه متن را خواندم. گفت‎وگو شونده همان جناب استاد هوشنگ جاوید پژوهشگر بی‎نظیر موسیقی نواحی ایران است و عنوان مصاحبه «او فارابی عصر ما بود». اگر متن مرا هم نخواندید حتما این گفت‎وگو را بخوانید. بخشی از گفت‎وگو:

۱. «ذوالفقار درباره کودکی خود و زمانی که آموختن دوتار را آغاز کرده بود می‎گفت: "روزگار کودکی ما به چادرنشینی گذشت؛ آن وقت‌ها نوازنده‎های دوتار کنار چادرها می‎ایستادند و ساز می‎زدند و به ما هم یاد دادند که موقع نواختن به آسمان نگاه کنیم تا خدا را پیدا کنیم." به همین خاطر بود که ذوالفقار همیشه روح بزرگی داشت. او همچنین یک هنرمند شیعۀ متعصب بود»

۲. «با وجود اینکه هنرمندان بسیاری با قرارگرفتن درکنار ذوالفقار کارشان دیده شده و جلوه پیدا کردند، اما خود ذوالفقار کمتر دیده شد و هیچ وقت سهمی از بزرگداشت‌ها و مراسم گوناگونی که برای هنرمندان برگزار می‎شد نداشت»

۳. «ذوالفقار عسگری پور به قول دوست شاعرم آقای یوسفعلی میرشکاک "ذوالفقار دوتار" بود»

 آدم وقتی خواندن این مصاحبه را به پایان می‎برد ناخودآگاه می‎گوید: خدایا! چه می‎شد ما را _ذوالفقارِ امیرالمؤمنین به دست_ فقط برای چند لحظه با مسئولان و متولّیان فرهنگی کشور تنها می‎گذاشتی؟

+ گفتگویی خواندنی با خود مرحوم عسگری‎پور: «پدرم همه عمرش را دوتار زده بود. آخر عمری دوتار را کنار گذاشت. گفت توبه کرده‌ام. چند ماه بعد هم به رحمت خدا رفت. اما من تا زنده‌ام نمی‌خواهم دوتار را زمین بگذارم. تا پنجه‌هایم یاری می‌کند و چشم‌هایم سو دارد، می‌خواهم دوتار بزنم. دوتار، آدم را به خدا می‌رساند»

 

آخرین عکس‎ها

اینگونه عکس‎ها و همزمانی‎ها برای من خیلی قابل عبرت و شگفتی‎ست. همانطور که اشاره کردم این عکس‎ها در مدت زمان بسیار کوتاهی نسبت به هم هم منتشر شدند.

۱. نورمحمد درپور بر تخت بیمارستان

۲. ذوالفقار عسگری‎پور بر تخت بیمارستان

۳.  عیادت ذوالفقار عسگری‎پور از نورمحمد درپور!  ...  لااله الا الله!

 

دیگر دوتارنوشته‎ها 

۱. موسیقی شمال خراسان _ مرحوم حاج قربان سلیمانی

۲. موسیقی تربت جام _ زنده‎یاد حسین سمندری

۳. موسیقی شرق مازندران _ محمدرضا اسحاقی


برچسب‌های موضوعی: معرفی آلبوم موسیقی, درباره ذوالفقار عسگری پور, موسیقی مقامی, دانلود قطعاتی از دوتار ذوالفقار عسگری پور

93/09/22  به قلم من  |

 

تیتر یکِ آسمان

حتی خلوت شدن محلّه‎مان را هم حس می‎کنم. چه‎بسا شهرمان. خیلی‎ها رفته‎اند. هیچ‎وقت اینهمه خداحافظی برای کربلا را یک‎جا ندیده بودم. فکر نکنید این فقط بزرگ‎ترین اجتماع شیعیان است. بزرگ‎ترین نماز جماعت جهان اسلام، بزرگ‎ترین تجمع اسلام و حتی بزرگ‎ترین اجتماع مذهبی جهان در مسیر کربلا و خود کربلا اتفاق افتاده و دارد اتفاق می‎افتد. حالا ببینید «رسانه‎های جهان» چقدر در نمایش «وقایع جهان» صداقت و اهتمام دارند. هم رسانه‎های عربی هم رسانه‎های غربی. ببینید خبر اول این روزهایشان چیست.

امیدوارم حداقل فردا این خفقان رسانه‎ای بشکند.

قبلا: شعر اربعین امیری‎اسفندقه | روضۀ اربعین حاج‎آقا مجتبی | نوحۀ اربعین من


برچسب‌های موضوعی: رسانه

93/09/21  به قلم من  |

 

میانگین

نه در دوستی‎شان صداقت

نه در دشمنی‎شان صراحت


برچسب‌های موضوعی: قصیده, در هجو مردم دون, درباره زندگی, میانمایگی
ادامه مطلب

93/09/16  به قلم من  |

 

عوامی و روشنفکری

نیچه


برچسب‌های موضوعی: درباره روشنفکری, فلسفه, معرفی کتاب, اخلاق, درباره زندگی
ادامه مطلب

93/09/10  به قلم من  |

 

خندیدن به فریاد روشنفکران

 چگونه می‎توان یک روشنفکرِ مبتذل ایرانی را خشم‎گین کرد؟


برچسب‌های موضوعی: درباره روشنفکری, فلسفه
ادامه مطلب

93/09/09  به قلم من  |

 

خدمتی که رسول جعفریان به شیعیان نمی کند

نقد یادداشتِ رسول جعفریان در نقد حسن رحیم‎پور ازغدی


برچسب‌های موضوعی: نقد نقد, درباره انتقادهای رسول جعفریان, درباره انتقاد رسول جعفریان از حسن رحیم پور ازغدی, رسانه, شیعه
ادامه مطلب

93/09/04  به قلم من  |

 

قصهٔ عاشقی


برچسب‌های موضوعی: روضه قاسم بن الحسن
ادامه مطلب

93/08/18  به قلم من  |

 

برنامه ریزی برای روز استکبار ستیزی

با نگاهی به کمّ و کیفِ مراسم ۱۳آبانِ امسال


برچسب‌های موضوعی: درباره 13آبان 93, تظاهرات ضد آمریکایی 13آبان, تجمعات و راهپیمایی های ملی ایران, سیاست خارجی
ادامه مطلب

93/08/15  به قلم من  |

 

قصهٔ عاشقان

نوحهٔ واحد با صدای آقای میثم مطیعی و شعر آقای حسن صنوبری | دانلود | متن شعر در ادامه مطلب.


برچسب‌های موضوعی: هیئت, دانلود قطعاتی برای محرم, شعر آیینی, نوحه
ادامه مطلب

93/08/12  به قلم من  |

 

لارس فون تریه و آمریکا

تیترهای دیگر: «عنصرِ نامطلوب» | «آمریکا، سرزمین فرصت‎های طلایی» | «درآمدی بر سینمای ضدآمریکاییِ امروز» | «سیمای زن در سینمای لارس فون تریه»  | «فیلم‎شناسی لارس فون تریه» | «همه چیز درباره لارس فون تریه» |


برچسب‌های موضوعی: معرفی سینما و تلویزیون, درباره فیلم های ضد آمریکایی فون تریه, سینمای لارس فون تریه Lars von Trier, دموکراسی, سیاست خارجی
ادامه مطلب

93/08/07  به قلم من  |

 

 

 

پیروزی مقاومت کوبا در برابر آمریکا
______________________________
از وبلاگ «الهدی»
______________________________
از وبلاگ «ولایت من»
______________________________
از وبلاگ «جیغ و جار حروف»
______________________________
از وبلاگ «خیال رنگی»
______________________________
شوالیه ی ایرانی از پینک فلوید انگلیسی جا ماند (این یادداشت را دیر پیدا کردم. ولی خواندنی بود)
______________________________
مدارس کانکسی
______________________________
یک عکس باصفا :-)
______________________________
تاریخچۀ حضور نظامیان بیگانه در بحرین
______________________________
سخنان متفاوت چهرۀ برجستۀ اصلاح طلبان، مجمع روحانیون، پدرخانم سیدحسن خمینی، آقای موسوی بجنوردی
______________________________
3 فیلم حضور حاج حسین شریعتمداری در دانشگاه تهران :-)
______________________________
2 انفجار در دانشگاه تهران
______________________________
1 انفجار در دانشگاه تهران
______________________________
نوحۀ پارسال حاج میثم مطیعی برای «پایان عزاداری امام حسین در ماه محرم و صفر» با شعر حاجسن
______________________________
تیتر عالی «وطن امروز» برای اربعین
______________________________
استاد «انوشیروان ارجمند» درگذشت
______________________________
تشییع پیکر ذوالفقار عسگری‎پور با حضور عثمان خوافی، حسام‎الدین سراج و هوشنگ جاوید
______________________________
World's Biggest Pilgrimage Now Underway, And Why You've Never Heard of it
______________________________
One of the world's biggest and most dangerous pilgrimages is underway
______________________________
استاد ذوالفقار عسگری‎پور درگذشت
______________________________
بزرگ‌ترین نماز جماعت جهان اسلام
______________________________
نمایشگاه انقلاب بحرین در کربلای معلی
______________________________
آمریکا دارای بیشترین بی‌خانمان‌ها بین کشورهای صنعتی
______________________________
«زیاد ابو عین»، وزیر فلسطینی، «رئیس هیات مقاومت در برابر شهرک‌سازی و دیوار حائل» و از رهبران ارشد فتح پس از ضرب و شتم شدید از سوی نیروهای رژیم صهیونیستی به شهادت رسید.
______________________________
آقایان داستان‎نویس! درست حرف بزنید!
______________________________

 

شعر من (112)
سید حسن حسینی (30)
قیصر امین پور (12)
یوسفعلی میرشکاک (20)
مرتضی امیری اسفندقه (18)
شهید حسن صنوبری (1)
یادداشت دیوانه (12)
یادداشت من (209)
سلمان هراتی (4)
سهراب سپهری (5)
نصر الله مردانی (2)
مهرداد اوستا (2)
هوشنگ ابتهاج (1)
زکریا اخلاقی (3)
کیوان خسروی (2)
مهدی دسترنج (1)
بیدل دهلوی (16)
باباطاهر (1)
مهدی اخوان ثالث (13)
سعدی (7)
منوچهر آتشی (1)
سید حمید رضا برقعی (2)
صائب تبریزی (5)
عرفان نظر آهاری (1)
جبران خليل جبران (1)
فاضل نظری (2)
حافظ (10)
فريدون مشيري (1)
عليرضا قزوه (10)
مولوی (14)
بيژن ارژن (2)
حسین منزوی (7)
محمد رضا شفیعی کدکنی (10)
خواجوی کرمانی (1)
علیرضا بدیع (2)
علی انسانی (1)
زهیر توکلی (4)
سید محمد عباسیه کهن (1)
علی محمد مودب (6)
علی معلم (8)
ملک الشعرای بهار (1)
فردوسی (3)
امید مهدی نژاد (4)
عبدالجبار کاکایی (1)
عطار نیشابوری (2)
مشفق کاشانی (2)
محمد رضا ترکی (1)
اهورا ایمان (1)
محمد کاظم کاظمی (2)
فروغ فرخزاد (9)
سعید طائی (1)
ضیا موحد (1)
افشین علا (1)
زرتشت اخوان ثالث (1)
فرامرز عرب عامری (1)
محمود حبیبی کسبی (1)
یانیس ریتسوس (1)
احمد شاملو (3)
فیاض کاشانی (1)
محمود شاهرخی (1)
آیات حسن یوسف القرمزی (1)
محمد سعید میرزایی (1)
مصطفی علیپور (1)
غلامرضا بروسان (1)
محمد علی بهمنی (2)
محمد رضا عبدالملکیان (1)
سیاوش کسرایی (1)
فریبا یوسفی (1)
محمد مهدی سیار (1)
انوری (1)
امیر خسرو دهلوی (1)
شیخ بهایی (2)
نیما یوشیج (2)
نصرت رحمانی (1)
فرزدق اسدی (1)
محمد قهرمان (2)
مرتضی کاخی (1)
سید علی موسوی گرمارودی (2)
محمد رمضانی فرخانی (1)
قربان ولیئی (2)
خیام (1)
محتشم کاشانی (1)
میلاد عرفان پور (1)
عبدالرحمان جامی (1)
مجتبی فائق (1)
نظامی گنجوی (3)
غلامرضا سازگار (1)
ناصر خسرو (2)
میرزاده عشقی (1)
ژولیده نیشابوری (1)
زیب النساء (2)
کلیم کاشانی (1)
معین الدین چشتی (1)
منصور اوجی (1)
ابوالمجد مجدود بن آدم سنایی غزنوی (1)
محمد سهرابی (1)
سهیل محمودی (2)
ابوالفضل زرویی نصرآباد (1)
حمید سبزواری (1)
طاهره صفارزاده (1)
سیمین بهبهانی (1)
مهدی طباطبایی یاسین (1)
سید احمد نادمی (1)
فاطمه راکعی (1)
عبدالرضا موسوی (1)
ابوسعید ابولخیر (1)
شهید آوینی (3)
شهيد چمران (4)
آيت الله بهجت (3)
آیت الله جوادی آملی (3)
امام خمینی (12)
حضرت امام علی بن ابی طالب (2)
آیت الله مجتهدی (1)
آیت الله خامنه ای (25)
حاج آقا محمدي دوست (1)
حضرت امام جعفر صادق (6)
شهید نورعلی شوشتری (3)
آیت الله حسن زاده آملی (1)
آیت الله مجتبی تهرانی (4)
حاج ماشا الله عابدی (3)
حجت الاسلام جاودان (1)
حضرت امام حسین بن علی (1)
حضرت امام زین العابدین سجاد (1)
فطرس (1)
یوحنا (1)
ماموستا برهان علی (2)
مالکم ایکس (1)
بابی ساندز (1)
خالد اسلامبولی (1)
احمد احمد (1)
آیت الله وحید خراسانی (1)
حاج منصور ارضی (2)
نریمان پناهی (5)
عبدالرضا هلالی (1)
شهید مصطفی احمدی روشن (1)
مانی (1)
آقای حاج علی اکبری (1)
شهید مایا ناصر (1)
حضرت امام هادی (1)
ملاله یوسف زئی (1)
میرزا کوچک خان جنگلی (1)
میثم مطیعی (5)
محمود کریمی (1)
سید محمد کوثری زاده (1)
عباس سلیمی (1)
حجه الاسلام محسن قرائتی (1)
آیت الله مرتضی تهرانی (1)
حضرت امام صاحب الزمان (1)
مرتضی طاهری (1)
آیت الله صادق شیرازی (1)
آیت الله مصباح یزدی (2)
سردار قاسم سلیمانی (1)
شهید احمدی کاظمی (1)
سید قاسم موسوی قهار (1)
شیخ حسن شحاته (1)
حضرت امام حسن مجتبی (1)
پیامبر اسلام حضرت محمد مصطفی (3)
شیخ مفید (1)
حضرت امام رضا (1)
امام محمد شافعی (1)
حجه الاسلام مهدی دانشمند (1)
میرزا علی اکبر معلم دامغانی (3)
آیت الله محمدعلی شاه آبادی (1)
آیت الله سید موسی زرآبادی (1)
کریم منصوری (1)
شهریار پرهیزگار (1)
بهزاد هژبری (1)
مصطفی اسماعیل (2)
سید محمد نقشبندی (1)
لارن بوث (1)
شهید سید اسدالله لاجوردی (1)
حجه‎الاسلام سیدحسین حسینی قمی (1)
آیت‎الله محمدرضا آدینه‎وند (1)
پرویز مشکاتیان (3)
مجید انتظامی (2)
حاج قربان سلیمانی (1)
محمد رضا لطفی (7)
کیهان کلهر (1)
محمد معتمدی (3)
علیرضا افتخاری (4)
سید جلال ذوالفنون (4)
غلام حسین سمندری (3)
محمد اصفهانی (5)
محمد رضا شجریان (2)
امیر اثنی عشری (1)
شهریار فریوسفی (1)
آریا عظیمی نژاد (4)
داریوش طلایی (1)
رضا یزدانی (1)
حسین علیزاده (3)
سید خلیل عالی نژاد (1)
ملیحه سعیدی (1)
حوروش خلیلی (1)
کریستف رضاعی (1)
کیا طبسیان (1)
اسفندیار منفرد زاده (1)
حسین عمومی (1)
محمدعلی کریمخانی (2)
محسن چاوشی (3)
موریس ژار (1)
محمد بیگلری پور (2)
سید حسام الدین سراج (4)
حسن ریاحی (1)
همایون خرم (1)
کامبیز روشن روان (1)
شهرام ناظری (1)
عبدالله آقا زاده (1)
فرهاد مهراد (1)
سید علیرضا عصار (1)
محمدرضا اسحاقی (1)
نصرت فاتح علی خان (1)
پیتر گابریل (1)
مایکل بروک (1)
رامین کاکاوند (2)
محسن نفر (2)
ایرج بسطامی (1)
علی رستمیان (1)
کارن همایونفر (1)
محمدسعید شریفیان (1)
عبدالحسین مختاباد (1)
فریدون شهبازیان (1)
سید محمد موسوی شوشتری (1)
ژولیا پطرس (2)
ایوب اوگادا (1)
ذوالفقار عسگری‎پور (1)
مهدی آذر یزدی (2)
رضا امیرخانی (3)
اریک امانوئل اشمیت (2)
جی دی سالینجر (1)
ژوزه ساراماگو (2)
ویرجینیا وولف (2)
اریش اُزر (1)
مایک جکسون (1)
ایتالو کالوینو (1)
لیلی گلستان (2)
کورمک مک کارتی (1)
حسین نوش آذر (1)
امیل زولا (1)
علی اصغر عزتی پاک (1)
محمدرضا سرشار (1)
نادر ابراهیمی (3)
فرزانه منصوری (1)
مجید اسطیری (1)
حمید حاجی میرزایی (1)
محمدحسن شهسواری (1)
ابوالفضل بیهقی (1)
محمد مدد پور (3)
رضا داوری اردکانی (3)
سید احمد فردید (4)
زیگموند فروید (1)
غلامحسین ابراهیمی دینانی (1)
فردریش ویلهم نیچه (3)
محمد ایلخانی (1)
فردریک چارلز کاپلستون (1)
محمدسعید حنایی کاشانی (1)
حسن رحیم پور ازغدی (3)
حسین کچوییان (1)
گئورگ ویلهلم فریدریش هگل (1)
خانم فاطمی (1)
کارل پاپر (1)
علی شریعتی (1)
مارتین هایدگر (1)
شهریار زرشناس (1)
محمدمنصور هاشمی (1)
عبدالله صلواتی (1)
مجید مجیدی (3)
ابراهیم حاتمی کیا (7)
کیومرث پور احمد (1)
سیروس مقدم (2)
امیر جعفری (1)
دانلد کلگ (1)
رضا کیانیان (1)
سید داوود میرباقری (4)
ونسان ونگوگ (1)
لوک بسون (1)
ژان رنو (1)
ژان مارک بار (1)
حمید نعمت الله (2)
هادی مقدم دوست (3)
معصومه بیات (1)
سید یوسف مناجاتی (1)
حمید مجتهدی (1)
صدرالدین حجازی (1)
ایرج طهماسب (2)
مصطفی کیایی (1)
مازیار بیژنی (1)
هادی حیدری (1)
محمود فرشچیان (1)
همایون اسعدیان (1)
محمدحسین فرح بخش (1)
آیدین آغداشلو (1)
نادر طالب زاده (1)
بهروز شعیبی (1)
ایتان کوئن (1)
جوئل کوئن (1)
جان هیوستون (1)
بیلی وایلدلر (1)
علیرضا نادری (1)
اصغر فرهادی (4)
هاوارد گوردون (1)
رخشان بنی اعتماد (1)
مسعود دهنمکی (2)
امیر قادری (1)
کیانوش عیاری (1)
ژولیتا ماسینا (1)
مریلا زارعی (1)
نرگس آبیار (1)
سیدنی لومت (1)
فرناندو میرلس (1)
لارس فون تریه (1)
سید امیر حسین مهدوی (3)
سيد حسن نصر الله (3)
علی مطهری (3)
حسین قدیانی (2)
محسن رضایی (4)
محمد باقر قالیباف (7)
محمد قوچانی (3)
مهدی طالقانی (1)
محمد علی ابطحی (1)
مهدی کروبی (2)
باراک اوباما (5)
احمد توکلی (3)
امید حسینی (1)
عبدالجواد موسوی (2)
علی اردشیر لاریجانی (1)
اکبر جباری (1)
محمد مرسی (3)
علیرضا جهانشاهی (1)
بینظیر بوتو (1)
حجه الاسلام رسول جعفریان (3)
محمود احمدی نژاد (6)
میرحسین موسوی (4)
عطاالله مهاجرانی (1)
حسن حبیبی (1)
حجه الاسلام هاشمی رفسنجانی (4)
رحیم مشایی (2)
سعید جلیلی (5)
حجه الاسلام محسن غرویان (1)
کامران باقری لنکرانی (1)
حجه الاسلام حسن روحانی (9)
محمد رضا عارف (1)
غلامعلی حدادعادل (5)
علی اکبر ولایتی (1)
حسین مظفر (1)
علیرضا پناهیان (1)
وحید یامین پور (1)
محمدرضا باهنر (1)
محمدباقر نوبخت (1)
رجب طیب اردوغان (1)
عزت الله سحابی (1)
الیاس نادران (1)
محمد نهاوندیان (1)
اسحاق جهانگیری (1)
حسین جلالی (1)
محسن هاشمی (2)
الهه راستگو (3)
احمد مسجدجامعی (1)
فاطمه دانشور (1)
فرج کمیجانی (1)
محمد خاتمی (1)
صادق زیبا کلام (1)
زهرا اشراقی (1)
نعیمه اشراقی (2)
حجه الاسلام حمید رسایی (1)
جک استراو (1)
محمدجواد ظریف (2)
علی جنتی (1)
بان کی مون (1)
اسماعیل هنیه (2)
علی ربیعی (1)
ژوزه مورینیو (1)
کریستین رونالدو (1)
محمد علی کلی (2)
غزل (74)
سیاست داخله (52)
معرفی کتاب (47)
رسانه (36)
معرفی سینما و تلویزیون (35)
سیاست خارجی (35)
شعر آیینی (28)
معرفی آلبوم موسیقی (27)
نیمایی (25)
انتخابات ریاست جمهوری 92 (24)
هیئت (21)
رباعی (18)
اخلاق (17)
عکس (17)
درباره زندگی (17)
قصه داستان رمان (17)
دولت یازدهم (16)
قصیده (15)
مرگ (15)
قرآن کریم (15)
فلسفه (12)

 

(لیست کامل همسایه های وبلاگی)
قرآن
واژه یاب
Shia Multimedia
Shia Voice
شهرستان ادب
بهترین عاشقانه های معاصر
______________________________
_________ روحانی باحال __________
امام خمینی
آقای خامنه‎ای
آیت الله آقا محمد تقی بهجت
حاج آقا مرتضی تهرانی
حاج آقا مجتبی تهرانی
آیت الله جوادی آملی
آیت الله حائری شیرازی
میرزا علی اکبر معلم
آیت الله مظاهری
آیت الله ناصری
آقای قرائتی
آقای جاودان
______________________________
______قاریان باحالِ قرآن کریم______
استاد محمد صدیق منشاوی
عبدالباسط محمد عبدالصمد
استاد مصطفی اسماعیل
سید محمد نقشبندی
کریم منصوری
______________________________
__خواننده ها و آهنگسازهای باحال__
ژولیا پطرس
Eleni Karaindrou
سید جلال ذوالفنون
سید علیرضا عصار
محمد رضا لطفی
حسین سمندری
حسین علیزاده
آریا عظیمی نژاد
محسن چاوشی
محسن نفر
علیرضا افتخاری
ایرج بسطامی
عبدالله سرور احمدی
شهرام ناظری
سید حسام الدین سراج
صدیق تعریف
علی رضا قربانی
محمد معتمدی
Nusrat Fateh Ali Khan
Allah Rakha Rahman
Zbigniew Preisner
Goran Bergovich
Secret Garden
Yann Tiersen
Peter Gabriel
Clint Mansell
Vangelis
نزار القطری
______________________________
_______کارگردان های باحال_______
Lars von Trier
luc Besson
Coen Brothers
Emir Kusturica
Federico Fellini
Fernando Meirelles
Michael Haneke
Stanley Kubrick
Jean-Pierre Jeunet
Darren Aronofsky
Milos Forman
مصطفی عقاد
ابراهیم حاتمی کیا
حمید نعمت الله
هادی مقدم دوست
ایرج طهماسب
حمید جبلی
مجید مجیدی
سید داوود میرباقری
سید رضا میرکریمی
محمد علی طالبی
بهروز شعیبی
محمدعلی نجفی
______________________________
_________فلسفیان باحال_________
جوینده یابنده است
جیغ و جار حروف
عقل و زندگی
تجربه ی تفکر
______________________________
______داستان نویسان باحال______
Romain Gary
Gabriel García Márquez
Günter Grass
José Mauro de Vasconcelos
J.D. Salinger
Virginia Woolf
Bohumil Hrabal
Eleanor Coerr
نادر ابراهیمی
جلال آل احمد
مهدی آذر یزدی
مجید اسطیری
علی اصغر عزتی پاک
حسن حبیب زاده
رضا امیرخانی
هوشنگ مرادی کرمانی
______________________________
_________شاعران باحال_________
مهدی اخوان ثالث
آیات القرمزی
فروغ فرخزاد
پروین اعتصامی
شهریار
نیمایوشیج
سهراب سپهری
محمدرضا شفیعی کدکنی
حسین منزوی
مرتضی امیری اسفندقه
نصرت رحمانی
قیصر امین پور
علی معلم
یوسفعلی میرشکاک
سید حسن حسینی
محمدرضا آقاسی
محمد قهرمان
نصرالله مردانی
محمد جواد محبت
قادر طهماسبی (فرید اصفهانی)
علیرضا قزوه
ابوالفضل زرویی نصر آباد
محمد کاظم کاظمی
ناصر فیض
محمد رضا ترکی
محمد علی بهمنی
علی محمد مودب
محمد رمضانی فرخانی
محمد حسین نعمتی
محمد مهدی سیار
زهیر توکلی
امید مهدی نژاد
عباس چشامی
حامد محقق
سید حسن مبارز
فریبا یوسفی
عصمت زارعی
سمیه مردانی
راضیه رجایی
مهری جهانگیر
صفیه کوهی
الهام عظیمی
پرستو علی عسگرنجاد
بهار ایمانی راد
نسرین حیایی تهرانی
سمیه فضل علی
سید احمد نادمی
محمد سهرابی
مصطفی محدثی خراسانی
محمد سعید میرزایی
سعید بیابانکی
علی داوودی
سید علی میرافضلی
سید حبیب نظاری
سید محسن خاتمی
سید حمیدرضا برقعی
محمدرضا وحیدزاده
میلاد عرفان پور
محسن رضوانی
محمد رضا طهماسبی
مهدی جهاندار
رضا فلاح فر
رضا شیبانی
سید محمد مهدی شفیعی
مرتضی حیدری آل کثیر

 

حافظ از معتقدان است
رؤیای رنگین
دوتارِ ذوالفقار
تیتر یکِ آسمان
میانگین
عوامی و روشنفکری
خندیدن به فریاد روشنفکران
خدمتی که رسول جعفریان به شیعیان نمی کند
قصهٔ عاشقی
برنامه ریزی برای روز استکبار ستیزی

 

93/09/01 - 93/09/30
93/08/01 - 93/08/30
93/07/01 - 93/07/30
93/06/01 - 93/06/31
93/05/01 - 93/05/31
93/04/01 - 93/04/31
93/03/01 - 93/03/31
93/02/01 - 93/02/31
93/01/01 - 93/01/31
92/12/01 - 92/12/29
92/11/01 - 92/11/30
92/10/01 - 92/10/30
92/09/01 - 92/09/30
92/08/01 - 92/08/30
92/07/01 - 92/07/30
92/06/01 - 92/06/31
92/05/01 - 92/05/31
92/04/01 - 92/04/31
92/03/01 - 92/03/31
92/02/01 - 92/02/31
92/01/01 - 92/01/31
91/12/01 - 91/12/30
91/11/01 - 91/11/30
91/10/01 - 91/10/30
91/09/01 - 91/09/30
91/07/01 - 91/07/30
91/06/01 - 91/06/31
91/05/01 - 91/05/31
91/04/01 - 91/04/31
91/03/01 - 91/03/31
91/02/01 - 91/02/31
91/01/01 - 91/01/31
90/12/01 - 90/12/29
90/11/01 - 90/11/30
90/10/01 - 90/10/30
90/09/01 - 90/09/30
آرشيو

 

من
دیوانه

 

RSS 2.0
____________________________________ ____________________________________


.: Weblog Themes By Blog Skin :.

 

اسلایدر