|
الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة علی بن ابی طالـب و الائمـــة علیهم السلام
ز سمت شرق شروعی دوباره را بنگر
سرود سبز و سپیدِ ستاره را بنگر
حجابِ ظلمتِ پستِ سکوت را بگشای
به نام شمع، ز زندان ِ پیله بیرون آی
گل امید بچین از حیاط سبزِ خدا
به بال نور برو تا فراز ِ آبیها
بپرس راز نهانی ز شام سرد کویر
بخوان کلام خدایی ز آیه های غدیر
به یاد آر زمانی که بیم در دل بود
ولی امید به دستان عشق مایل بود
همان زمان که زمان هم ز جستجو واماند
همان زمین که خدا را ز آسمان می خواند
***
ز سمت شرق شروعی دوباره می بینم
گل امید زعطر بهار می چینم
به بزم باغ بتان را به رقص می آرم
نهال مست ز چشمان یار می کارم
دل از رسوخ سیاهی ترس می بندم
میان گریه ی خود همچو لاله می خندم
میان خنده ی من بوی آسمان جاریست
صدا کنید خدا را که وقت گل کاریست
***
قلم چو بید به دستان باد ،می رقصد
دلم چو خنجر خونین و گرم می خندد
نفس ز رفتن در جاده باز می ماند
نگه به وسعت آن لحظه باز می ماند
چه بود خدایا که آن زمان دیدم؟
خدا خدا ، دو خدا را در آسمان دیدم!
فقیر |
