 چون چشم ندارند هماورد ببینند
همواره برآنند که نامرد ببینند
در کوچه یلدایی تاریخ ، دلت را
چون شب پره خواهند که ولگرد ببینند
از درد و رگ درد مزن دم که حریفان
خواهند تورا بی رگ و بی درد ببینند
کابوس شگفتی است که بیراهه نشینان
از راه نپیموده ره آورد ببینند
سیلی ز سواران سیه جام روان است
روشنتر اگر باطن این گرد ببینند
تا خاطر گلدان لب طاقچه سبز است
غم نیست اگر باغچه را زرد ببینند !
ای غنچه افروخته ای سوخته ای دل
مگذار تو را زرد رخان سرد ببینند
امید من آنست که در آینه یک روزچون دیده گشودند کمی مرد ببینند !
مرحوم سید حسن حسینی(از كتاب "سفرنامه ي گردباد")
انگار همین الآن ، همین جاست ...
|
