چشتیه نزدیکترین طریقت تصوف به تشیع
پیوستی برای یادداشت «فدای نام علی»
همچنین به مقاله ای برخوردم که درباره «چشتیه» چنین نوشته بود:
«طريقت چشتيه به خواجه معين الدين چشتي كه آرامگاه وي در أجمير هند واقع شده، منسوب است.
پيروان اين فرقه در افغانستان امروزي نسبت به ديگر فرقههاي موجود متصوفه
در اين سرزمين (نقشبنديه، قادريه)، در اقليت هستند و مكان اصلي و مرکزي
تجمع آنها روستاي چشت شريف در كنار هريرود در هرات كه علماي آن همه
چشتياند، ميباشد. خواجه ابدال چشتي، خواجه مودود چشتي، نظام الدين
اولياء و... از بزرگان اين طريقتند.
پيروان اين فرقه به طور واضحي از
دخالت در امور سياسي پرهيز ميكند، ولي مطالبي وجود دارد كه بيانگر توجه
آنها به مسائل سياسي و اجتماعي است. اين فرقه از سازماندهي داخلي خوبي
برخوردارند.
بعضي از عقايد و آداب و رسوم اين فرقه عبارتند از: 1. پايبندي به شريعت 2. سماع 3. قوالي خواني 4. ذكر 5. چله كشي و....
چشتيه نزديكترين فرقهي تصوف به تشيع است و پيروان آن ارادت فراواني به اهلبيت دارند.»
تا اینجایش به نظرم سطر اول ایراد دارد، چه اینکه طریقت چشتیه پیش از جناب معین الدین سیستانی هم وجود داشته و ایشان در میانه ی راه به این گروه پیوستند. نویسنده ی مقاله در جای دیگر می گوید:
«يكي
ديگر از مشايخ و أقطاب طريقهي چشتيه، «قلندر لعل شهباز» (عثمان) متولد
شهر باستاني هرات است كه در سيوهن پاكستان مدفون است، و داراي حرم و بارگاه
عظيم و گستردهاي است و صدها هزار زائر دارد. وي در وصف اهل بيت پاك
پيامبر اعظم( اشعاري زيبا سروده است كه به علت اختصار، برخي ابيات را
ميآوريم:
جام مهر علي كه در دستم
باده از جام خوردهام مستم
كمر اندر قلندري بستم
از دل پاك حيدري هستم
حيدريام قلندرم مستم
بندهي مرتضي علي هستم
وصي مصطفي علي است بگو
به خدا رهنما علي است بگو
سرور اوليا علي است بگو
نور ايمان ما علي است بگو
حيدريام قلندرم مستم
بندهي مرتضي علي هستم
حضرت سيده كه آن زهرا
آنقدر يافت عصمت و تقوا
هست معصومه و به نزد خدا
لعن بر دشمنان اوست روا
حيدري ام قلندرم مستم
بندهي مرتضي علي هستم
چهارده تن شفيع عصيانم
مهرشان است دين و ايمانم
غير از اين چهارده نميدانم
مدحشان روز و شب همي خوانم
حيدري ام قلندرم مستم
بندهي مرتضي علي هستم»
که بیت ترجیع را احتمالا در یکی از اجراهای معروف جناب نصرت فاتح علی خان شنیده اید
اینجا نخستین وبلاگ جدیام بود. بلاگفا که خراب شد، بخش عمدهای از مطالبم پاک شد. بخشی از مطالب پاک شده اینجا را توانستم بازیابی کنم و در یک «به رنگ آسمان» دیگر در «بیان» بارگزاری کنم. یک وبلاگ تازه هم با نام «در آن نیامده ایام» در بیان و اینستاگرام راه انداختم و هماکنون در آن حوالی مینویسم.