باز آمدم چون عید نو

: عیدانه و با احترام به این دل نوشته ی سهیل
! دم به دم سلطه ی تقدیر مبارک بادا
! وصل دیوانه و زنجیر مبارک بادا
آسمان فرصت پرواز به سوی دام است
! دانه بر مرغ زمینگیر مبارک بادا
ماهی ساده نفهمید که تورش دریاست
! دو جهان مفت جهانگیر ! مبارک بادا
چار فصلش همه زرد است ولی غمگین نیست
_ ! بر مس باقچه "اکسیر" مبارک بادا_
! نو عروسی که پس وسوسه ها گم شده ای
! گرد از این آینه بر گیر
! مبارک بادا
! تازه داماد که در پای خودت پیر شدی
! گرد پیریت ز سر گیر
! مبارک بادا
***
معنی سال نو یعنی به تو نزدیک شدن
!! عید بر گور کن پیر مبارک بادا
سوم فروردین 1389
فقیر
فقیر
میان نوشت : در حرم حضرت رضا (ع) به یاد همه بودم و بیشترتان را هم نام بردم
: این ابیات حاصل شب آخر و پیش از ورود به حرم است
ساقیا آتش می زود بگردان امشب
می رسد نوبت ما نیز به پایان امشب
ساقیا چهره برافروز که "امروز" رسد
با سر افرازی خورشید درخشان "امشب"
جلوه ای کن که نمیرند گدایان امشب
***
زندگی خط جداییست برایم _ فردا _
ای خدا کاش بمیرم به خراسان _ امشب _
آخرین ساعات دوم فروردین 1389
فقیر
+ نوشته شده در ۱۳۸۹/۰۱/۰۴ ساعت 17:31 توسط من
|
اینجا نخستین وبلاگ جدیام بود. بلاگفا که خراب شد، بخش عمدهای از مطالبم پاک شد. بخشی از مطالب پاک شده اینجا را توانستم بازیابی کنم و در یک «به رنگ آسمان» دیگر در «بیان» بارگزاری کنم. یک وبلاگ تازه هم با نام «در آن نیامده ایام» در بیان و اینستاگرام راه انداختم و هماکنون در آن حوالی مینویسم.