واقعا ماه رجب تمام شد؟
خدا را چه دیدید شاید خواندن آن مقاله ما را سر غیرت آورد تا حواسمان را بیشتر جمع کنیم. البته گفت: حاج حسن شاید این تقدیر را خدا رقم زده تا مناسک ما همه از دم سیاسی-عبادی باشند! :-) . لکن بعید می دانم این فرضیه خیلی استوار باشد، شاید هم استوار است و من خوب بلد نیستم تاریخ دینم را با تقویم سیاستم تنظیم کنم. به هر حال ماه رجب پیش روی بهت تماشاگران به پایان رسید و چه بهتر که نیمه ی پر لیوان را ببینیم. به قول مولانا:
رجب بیرون شد و شعبان در آمد
برون شد جان ز تن، جانان در آمد
ولی خیلی دلم می سوزد _هرسال_ از کم خواندن دعای ماه رجب. دعایی که امام جعفر صادق (علیه السلام) به سجاد نامی آموخته است. دعایی که بسیار زیباست و لحظات عاطفی درخشانی دارد. مثل آنجا که می گوید «ای که در برابر بندگی کم پاداش بسیار می دهی»، یا «ای که به هرکس هر آنچه درخواست کند می بخشی» و از همه اش زیباتر و کریمانه تر آنجا که می گوید: «ای که از روی مهربانی و رحمت دست کسی که نه از تو چیزی خواسته و نه حتی تو را می شناسد را هم خالی نمیگذاری». من فکر می کنم ماه رجب هم نشد، با صدای زیبای آقای سید قاسم موسوی قهار هم نشد، این دعا را همیشه می شود خواند:
«یا من ارجوه لكلّ خیر | و آمن سخطه عند كل شر | یا من یعطی الكثیر بالقلیل | یا من یعطی من سئله | یا من یعطی من لم یسئله و من لم یعرفه تحننا منه و رحمه | اعطنی بمسئلتی ایاك جمیع خیرالدنیا و جمیع خیرالآخره | واصرف عنی بمسئلتی ایاك جمیع شرالدنیا و شرالآخرة | فانّه غیر منقوص ما اعطیت | و زدنی من فضلك یا كریم | یا ذالجلال و الاكرام | یا ذالنّعماء والجود | یا ذا المنّ و الطّول | حَرِّم شیبتی علی النار»
اینجا نخستین وبلاگ جدیام بود. بلاگفا که خراب شد، بخش عمدهای از مطالبم پاک شد. بخشی از مطالب پاک شده اینجا را توانستم بازیابی کنم و در یک «به رنگ آسمان» دیگر در «بیان» بارگزاری کنم. یک وبلاگ تازه هم با نام «در آن نیامده ایام» در بیان و اینستاگرام راه انداختم و هماکنون در آن حوالی مینویسم.