چیزهای قدیمی

«در اوایل قرن حاضر، وقتی ما با تمدن غربی آشنا شدیم، غالباً یکباره از گذشته خود بریدیم و با استقبال از این تمدن، با خوش‌بینی بسیار، به انتظار آینده نشستیم. نور تندی که از افق غرب به چشم‌های ما می‌تابید، همه‌چیز را تحت‌الشعاع خود قرار می‌داد. حالت ما، در آن دوران، شبیه حالت میزبانی بود که پیش مهمانی که قرار است به خانه او بیاید، ‌احساس حقارت می‌کند. چنین میزبانی سعی می‌کند پیش از آمدن میهمان، حتی‌المقدور، ظاهر خانه خود را نو کند و می‌کوشد تا هر چیز قدیمی و کهنه را به‌دور اندازد و اگر دور انداختن آن ممکن نباشد، لااقل آن را به رنگ نو درآورد تا پیش آن میهمان مشکل‌پسند خجالت نکشد. آری ما نیز چنین کردیم. با عجله هر چیز قدیمی را که از پدرهای خود به‌میراث برده بودیم از خانه بیرون ریختیم و سعی کردیم تا چیزی که به سلیقه میهمان ما خوش نیاید در خانه باقی نماند.»


سطرهای نخست مقاله‌ی عالمانه‌ی دکتر غلامعلی حدادعادل با عنوان «دفاع از طب سنتی»

عیار، معیار، عیّار

به بهانه برگزاری نکوداشت دکتر غلامعلی حدادعادل در حوزه هنری

ادامه نوشته

ماجرای ائتلاف پیشرفت

« و اوفوا بالعهد، ان العهد کان مسئولا »

ادامه نوشته

نماینده تمام عیار «گفتمان» انقلاب

پایان باشکوه اخلاقی و انقلابی ترین نامزد انتخابات ریاست جمهوری

دکتر غلامعلی حداد عادل :  بر عهد و پیمانم با ائتلاف سه‌گانه باقی ماندم

عبدالرضا هلالی : وفای به عهد از ویژگی‌های ارزشمند حدادعادل است/ محبوبیت حداد افزایش یافت

ادامه نوشته

پیروز بلا منازع مناظره فرهنگی

عکاس : مجید حق دوست

به نظرم در مناظره اقتصادی قالیباف خیلی خوب بود و سپس رضایی و سپس عارف. حدادعادل متوسط بود. غرضی خیلی بد نبود. ولایتی بد بود. روحانی و جلیلی افتضاح بودند. علت خوب بودنِ قالیباف و عارف به خاطر تجربه و توانایی اجراییشان بود، علت خوب بودن رضایی سالها پشت کنکور ماندن و حفظ کردن تمام سوال های تستی سالهای اخیر همراه جواب هایشان [رضایی مدیون قلمچی و گاج است]. علت خیلی بد بودن روحانی و جلیلی و بد بودن ولایتی هم تلقیشان از ریاست جمهوری به مثابه یک مقام سیاسی صرف بود و نداشتن تجربه و دانش کافی در عرصه های مدیریتی.

و به نظرم در مناظره فرهنگی حدادعادل بهتر از همه بود، سپس ولایتی و جلیلی. غرضی را که خدا بهش خیر دهاد و دلش را شاد کناد. قالیباف درخششی نداشت. روحانی معمولی بود و سیاست زده. عارف بسیار بد و نهایت سیاست زدگی. محسن رضایی هم افتضاح. چون فکر می کرد در کنکور امسال فقط سوالات اقتصادی می آید، لذا گزینه های فرهنگی را هم تشریحا اقتصادی جواب داد. آقایان روحانی و عارف، مخصوصا عارف مناظره ی به این مهمی را با صفحه ی فیسبوکشان اشتباه گرفته بودند. اینگونه به دست و پای شجریان کافر افتادن دو نامزد مسلمان در آن واحد واقعا خجالت آور بود. جلیلی همانطور که انتظار می رفت خیلی خوب ظاهر شد، همانطور که از قالیباف بیش از این انتظار نمی رفت. ولایتی به رغم این که کمی شعاری و پر حرف به نظر می آمد ولی در مجموع تکیه بر بحث «فتیان» حرکت هوشمندانه و به جایی بود. و آنک حداد عادل، خیلی خوشم آمد، چقدر دقیق نقد می کرد، چقدر اظهارات ابلهانه را خوب جواب داد، در عین صراحت و دقت چقدر جوانمردانه حاضر شده بود. آفرین بر او. حتی اگر رای نیاورد، حتی اگر اهالی فرهنگ به او رای ندهند هم چقدر خوب بود که در تلویزیون ملی کسی بود که نماینده ی اندیشه و ادب این سرزمین باشد. و البته از کسی که هم استاد ادبیات و هم استاد فلسفه است، آن هم به کمال، همین هم انتظار می رفت.