به رنگ آسمان

زلزله سر زد. هم سر زده هم ناخوانده
خاک بلعید به یک جا همه خوب و بد را

سنگ ها هر یک چون موج به راه افتادند
داد دریا به زمین چهره ی جزر و مد را

(شب پیشینم در خواب گذشت احیا هم
فکر خود بودم اگر می خواندم ایزد را)

ای خدایی که غفوری که کریمی که رحیم
ای که تدبیر تو بود علت، هر باید را

ای خدایی که جهان در مشتِ «باید» توست
ای خدایی که تو می دانی هر شاید را

سد کشیدی با دیوار زمان روی زمین
ای خدا! بشکن یک بار فقط این سد را

آرزوهای شب قدر مرا باطل کن
زنده کن در عوضش یک تن از این سیصد را