پیشخوان: چند حدیث از حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام). همگی به نقل از «میزان الحکمه». به گمانم فقط در یک مورد در ترجمه آیت الله ری شهری دست بردم.


یک
فراگرفتن یک حدیث درباره حلال و حرام از شخصی که صادق است، برای تو از دنیا و زر و سیم‌هایش بهتر است.


دو
امام صادق به احول: به بصره رفتی؟
احول: آری.
امام صادق: شوق مردم به این امر( ولایت و امامت معصومان) و پذیرش آن‌ها را چگونه دیدی؟
احول: به خدا قسم اندک‌اند. کارهایی کرده‌اند اما کم است.
امام صادق: بر تو باد توجه به نوجوانان، چرا که این گروه در پذیرش هر نوع خوبی شتاب بیشتری نشان می‌دهند.

سه
فریب نماز و روزه مردم را نخورید؛ زیرا آدمی گاه چنان به نماز و روزه خو می‌کند که اگر آن‌ها را ترک گوید، احساس ترس می‌کند، بلکه مردم را باید به راستگویی و امانت‌داری بیازمایید.


چهار
درباره آیه‌ی «پیش از من پیامبرانی با معجزه ها و آنچه اکنون می خواهید آمدند، اگر راست می گویید چرا آن‌ها را کشتید؟» فرمود:
خدا می‌دانست آن‌ها آن پیامبران را نکشته‌اند اما به کسانی که آن پیامبران را کشتند گرایش داشتند. پس خداوند به دلیل گرایش به آن‌ها و راضی بودن به کرده‌ی آنان ایشان را قاتل نامید.

پنج
در پاسخ به سؤال از آیه‌ی «آیا ندیدند که ما از اطراف زمین می کاهیم؟» فرمود:
مراد از دست رفتن علماست.



عمر

شش
درباره آیه‌ی «آیا شما را آنقدر عمر ندادیم که ...» فرمود:
توبیخی است برای افراد هجده ساله!

هفت
چون به شصت سالگی رسیدی خود را از مردگان شمار.




عقل

هشت
هرگاه خواستی خرد مردی را در یک نشست بیازمایی، در ضمن صحبت‌هایت به او حرف‌های ناشدنی بگو. اگر آن‌ها را رد کرد آدم عاقلی است و اگر تأیید کرد احمق است!

نه
هرگاه خداوند بخواهد نعمتی را از بنده‌ای بگیرد، نخستین چیزی که در او تغییر می‌دهد خرد اوست.



ده
همه‌ی اشیا، حتی ماهیان دریاها و پرندگان آسمان، برای جوینده‌ی دانش آمرزش می‌طلبند.

یازده
هرکس که مردم برای فهم دین خود به او نیاز پیدا کنند و او از آنان مزد طلب کند، سزاوار است که خدای تعالی او را به آتش دوزخ ببرد.

دوازده
زندیق: چه فرقی می‌کند که دست‌ها را به طرف آسمان برداریم یا به طرف زمین فرو نگهداریم؟
امام صادق: این کار از نظر علم و احاطه و قدرت خدا یکسان است، اما خدای عزوجل به دوستان و بندگان خود دستور داده است که دست‌هایشان را به آسمان، به طرف عرش بلند کنند؛ زیرا عرش را معدن روزی قرار داده است.




پوشش

سیزده
به نقل از پدران بزرگوارش (علیهم اسلام): خداوند به یکی از پیامبرانش وحی فرمود که به مردم خود بگو: لباس دشمنان مرا نپوشید و خود را به شکل و شمایل دشمنان من در نیاورید که در این صورت شما نیز همچون آن‌ها دشمن من خواهید بود.

چهارده
بهترین جوانان شما جوانی است که خود را همانند میان‌سالانتان درآورد و بدترین میان‌سالان شما میان‌سالی است که از جوانانتان تقلید کند.




پانزده
حتی اگر فرشتگان مقرب و پیامبران مرسل درباره فرد ناصبی شفاعت کنند، شفاعتشان پذیرفته نمی‌شود.



شیعه


شانزده
اگر شیعیان ما درست بودند:
فرشتگان با آنان دست می‌دادند
و ابرها بر سرشان سایه می‌انداختند
و در روز می‌درخشیدند
و از بالای سر و زیر پای خود روزی می‌گرفتند
و هرچه از خدا می‌خواستند به آن‌ها می‌داد.

هفده
شیعه‌ی ما نیست آنکه به زبان دم از تشیع زند اما در عمل خلاف رفتار ما رفتار کند.

هجده
ای شیعیان آل محمد! از ما نیست کسی که در هنگام خشم خوددار نباشد و در برخورد باهم نشین و هم‌سفر خود و کسی که با او دست آشتی داده، و آنکه با وی مخالف است رفتاری نیکو در پیش نگیرد.

نوزده
در حقیقت شیعه‌ی علی کسی است که عفت بطن و فرج دارد، مجاهدی سخت‌کوش است، برای آفریدگار خودکار می‌کند، به پاداش او امید دارد و از کیفر او می‌ترسد؛
هرگاه چنین افرادی را دیدی آنان شیعه‌ی جعفرند.




امر به معروف و نهی از منکر

بیست
کسی باید امر به معروف و نهی از منکر کند که سه خصوصیت در او باشد:
به آنچه فرمان می‌دهد خود عمل کند و آنچه را نهی می‌کند خود نیز ترک گوید.
 در امر و نهی خود عدالت را رعایت کند.
با ملایمت و رفاقت امر و نهی کند.

بیست و یک
هرگاه مردمی در برابر زشت‌کاری‌هایی که در میانشان صورت می‌گیرد دم فروبندند و آن را تغییر ندهند، زود باشد که خدای عزوجل کیفر خود را شامل همگان سازد.




بیست و دو
درختان میوه را قطع نکنید، که خداوند بر سر شما عذاب فرومی‌ریزد.



شعر

بیست و سه
هرکه درباره ما یک بیت شعر بگوید خدای تعالی در بهشت یک خانه برایش بسازد.

بیست و چهار
هیچ سراینده‌ای درباره ما بیت شعری نگفت، جز آنکه روح‌القدس کمکش کرد.

بیست و پنج
با شاعران در نیفتید، زیرا آنان در «مدح» خسیس هستند و در «هجو» بخشنده!




هنوز فرصت نکرده ام به کامنت ها و ایمیل ها برسم.

سه تا حدیث دیگر