به رنگ آسمان

پلك صبوری می گشايی

و چشم حماسه ها

روشن می شود

كدام سر انگشت پنهانی

زخمه به تار صوتی تو می زند ؟

كه آهنگ خشم صبورت

عيش مغروران را

منغص مي كند

می دانيم

تو نايب آن حنجره ی مشبّكی

كه به تاراج زوبين رفت

و دلت

مهمانسرای داغ های رشيد است

ای زن !

قرآن بخوان

             تا مردانگی بماند

قرآن بخوان

             به نيابت كل آن سی جزء

كه با سر انگشت نيزه

             ورق خورد

قرآن بخوان

و تجويد تازه را

             به تاريخ بياموز

و ما را

به روايت پانزدهم

             معرفی كن

قرآن بخوان

تا طبل هلهله

             از های و هوی بيفتد

خيزران

عاجزتر از آن است

كه عصای دست

             شكستهای بزك شده باشد

***

شاعران بيچاره

شاعران درمانده

شاعران مضطر

با نام تو چه كردند ؟

تاريخ ِ زن

آبرو می گيرد

وقتي پلك صبوری می گشايی

و نام حماسی ات

بر پيشانی دو جبهه ی نورانی می درخشد :

                                        زینب !

مرحوم سيد حسن حسيني

از کتاب "گنجشک و جبرئیل"